Donderdag 16 Augustus Moab – Blanding – Hanksville – Capitol Reef NP - Torrey

Totale afstand gereden vandaag: 269 miles

Om 6:30 werd ik weer wakker vanmorgen, heerlijk geslapen. Ik heb nog lekker even drie kwartier achter mijn laptop gezeten, financiën wat bijgewerkt, email bijgewerkt en een beetje forums surfen. Ik ga even douchen en om 7:30 maak ik de rest ook wakker. Ze komen er met moeite uit, maar om 8:30 zitten we aan het ontbijt en net iets over 9uur rijden we weg, ietsje later dan gepland maar prima.

We stappen even uit bij de Barkery (jaja, echt goed gespeld), een grote hondenzaak. Ze hebben er tentjes voor honden om buiten de zon te blijven, loopschoentjes voor hikes in de bergen, etc etc. Erg grappig om te zien. We hebben even gekeken of ze nog bordjes hadden met “Newfoundland X-ing” of “Belgian Shephard X-ing”, maar helaas, die zijn uitverkocht. We lachen nog even om de hondenkleding en honden ‘backpacks’ en dan rijden we verder.

We moeten eerst 80 miles terug naar Blanding, over de weg die we een paar dagen terug heenreden. We hebben besloten binnendoor de mooie route naar Capitol Reef park te rijden, en niet via de rijksweg. Dat kost ons 2 uur extra, maar met deze omgeving vinden we rijden geen enkel probleem. En ook deze eerste 80 miles vinden we weer prachtig om te rijden.

Bij Blanding nemen we de UT 95 richting Capital Reef. En inderdaad, de route hier is prachtig. We rijden richting Glen Canyon National Recreation Area, een uitloper van Canyonlands NP. We rijden op een weg waar we gewoon niemand tegenkomen. We staan nog even 5 minuten langs de weg voor plaspauze, en ook nog steeds niemand. We hebben inmiddels 100 miles gereden en we zijn 2 uur onderweg. Het is precies 11uur en Yvonne neemt het stuur over, zodat ik aan de weblog kan verder werken.





Een uurtje verder zijn we in Glen Canyon NRA en nemen we een kijkje op de Hite Overlook. Wat een prachtig uitzicht, mocht je hier ooit langskomen, sla die dan niet over. Een prachtig gezicht.




Om 12:45 rijden we Hanksville binnen. Dit plaatsje stelt weinig voor. In een supermarkt kopen we wat broodjes en kaas (10 plakjes voor $ 6 ….) en in de auto eten we heerlijk de broodjes op. We rijden verder en de omgeving slaat weer compleet om. Het lijkt wel of we in een maanlandschap terecht zijn gekomen, met zo nu en dan groene weiden ertussen. Heel apart.



Rond 13:30 rijden we weer een andere omgeving binnen, de kleur stenen verandert en we rijden langs een rivier, Fremont River. Zodra we een stopplaats zien stappen we uit. Wat een prachtige omgeving hier. De temperatuur die heel de dag rond de 28 graden was, loopt op naar 32 graden. We proberen bij de rivier te komen en dat gaat prima. Jemig wat is het heerlijk koel daar. Het water is lekker koud en onze sandalen horen daar tegen te kunnen. We blijven hier even een kwartiertjee hangen, heerlijk gewoon, en rijden weer door.






Om 13:50 komen we bij de ingang van Capitol Reef. Hier maken we onze standaard foto. De omgeving verandert verder en het ziet er heel mooi uit. Dit is absoluut weer een prachtig park. Onderweg zie ik ineens een flinke waterval, gelijk weer op de rem en even stoppen. Er zijn zelfs een aantal kinderen in het water aan het spelen. Het is een flinke klim omlaag, maar hier willen we natuurlijk ook even kijken.




We stoppen onderweg nog een keer bij een stukje rivier waar de hike naar Hickman Bridge (een natural bridge) begint. Die gaan we niet doen, maar we blijven wel even in het water staan. Heerlijk koel weer. De auto weer in en we rijden langs fruitgaarden, waar Capitol Reef om bekend staat. De mormonen hebben indertijd hier een vestiging gehad en in hun filosofie moest je jezelf in alles kunnen voorzien. Je kan zelf fruit plukken (tegen kleine betaling), maar ze hebben hier alleen perzikken.

We rijden weer verder en bij de Petroglyphs (oude muurtekeningen) zien we aan de overkant een hertje in de wei staan. Die staat lekker een appeltje te eten uit een fruitgaard. We lopen dichterbij en hij trekt zich weinig van ons aan, dus we kunnen goed filmen en foto’s maken.



We komen aan bij het Visitor Center. Daar volgen we een groot stuk van de film die hier elk half uur draait. Zeker ook weer de moeite waard. We vragen om het junior ranger programma, dat kan je tegen betaling van 1 dollar in de winkel halen. Ze biedt ook het junior geologie programma aan dat om 15:30 begint. Dat is over iets meer dan een half uur. Dat lijkt de mannen wel wat.

We besluiten een stuk van de Scenic Drive het park in te rijden totdat we moeten omkeren om precies om 15:30 bij het Riple Rock Nature Center te zijn. Wat een verschrikkelijk mooie weg is dit zeg. Het voelt heel knus / gezellig aan, net alsof je in paradijs rijdt. We kunnen ons voorstellen dat die mormonen hier best zich wel wilden vestigen.




Keurig om 15:30 zijn we bij de ranger. Er zijn 6 andere kinderen met ouders, dus wij blijven er ook bij. Een ranger geeft veel en duidelijk uitleg over de opbouw en het ontstaan van Capitol Reef. Ook heel interactief met veel vragen aan de kinderen, en Matthew en Robin doen goed mee. Tenslotte moet iedereen persoonlijk een vraag beantwoorden om officieel ‘Junior Geologist’ te worden. Ze krijgen een officiële badge die we op hun shirt kunnen naaien en een echt oude fossiele steen van 60 miljoen jaar oud ! Verder vertelt de ranger nog dat er ’s avonds om 20uur uitleg over ‘lizards’ is. We kunnen komen als we willen, je hoeft je niet op te geven hiervoor.




Vervolgens lopen de mannen en Yvonne naar de naastgelegen fruitgaard waar appels en pruimen te halen zijn. Dit is natuurlijk iets prachtigs voor de mannen, zelf hun appels plukken van de bomen en pruimen plukken voor Yvonne. Je moet 1 dollar per pond afrekenen bij de weegschaal, het geld moet je in een soort kluisje stoppen. Later horen we dat je zoveel mag eten als je wilt in de fruitgaard en alleen hoeft af te rekenen wat je mee wilt nemen.






Het is inmiddels 16:15 geworden en we rijden verder naar ons hotel. Onderweg in het park komen we nog langs een prachtig uitkijkpunt, waar we even een korte wandeling maken en natuurlijk enkele foto’s maken.





Om 16:45 komen we aan bij het hotel, Comfort Inn Capitol Reef. Ligt naast de Best Western, allebei net buiten het park. Het hotel ziet er verlaten uit, er is geen auto te bekennen. We checken in en mogen de kamer uitkiezen die we willen. We kiezen voor een kamer op de begane grond met uitzicht op Capitol Reef. En het uitzicht is inderdaad prachtig ! Het hotel is basic, een echt standaard Comfort Inn motel. Maar wel eigen ijskastje.



Yvonne en ik bekijken even het winkeltje bij de benzinepomp vlak voor het hotel. Dat stelt echt niets voor. De jongeman achter de balie heeft werkelijk niets te doen. We maken even een praatje (het is echt ERG rustig) en kopen maar een fles water, zodat we hem nog iets van business kunnen geven. We gaan terug naar het hotel en pikken de mannen op om wat te gaan eten. Er staan inmiddels een stuk of 4 auto’s bij het hotel, dus leeg is het niet vanacht.

Rond 17:30 komen we bij het Wonderland Inn restaurant, waar ze goede steaks schijnen te hebben tegen een redelijk prijs. We stappen binnen en …. helemaal leeg gewoon. We mogen een tafeltje kiezen. Maar het komende half uur stroomt het flink vol. Gelukkig maar. Maar zo vol, dat de serveester het gewoon niet kan bijhouden. Wij hadden gelukkig alles al besteld en krijgen nog wel een refill tussendoor. En wie stappen er ook binnen ? De ouwetjes van de 4X4 tour ! Is dat toevallig. We kletsen even kort, ze blijken in hetzelfde hotel te slapen en 2 kamers verder te zitten. Ze willen heel graag met ons afspreken, gewoon om te kletsen. We kunnen aankloppen wanneer we willen vanavond.

Ze hebben geen kindermenu’s, dus de mannen kiezen een volwassenen menu. Matthew neemt een heerlijke Cowboy steak en Robin een ‘half rack’ spareribs. Ze eten hun bord allebei helemaal leeg en smullen echt. Alleen daarvan geniet ik al. Yvonne heeft pasta en ik ook een heerlijke steak. Kosten deze keer $ 70 dus iets duurder dan normaal maar toch wel erg goed betaalbaar dat eten hier.



We zijn rond 18:30 weer in het hotel. Ik probeer internet op te komen, maar op de een of andere manier krijg ik wel verbinding, maar werkt internet niet. Wel op mijn mobieltje, dus ik kan wel email binnenhalen. Ik zit bijna een uur te klooien, maar krijg het niet voor elkaar. De mannen zijn lekker buiten aan het rommelen, het hotel staat midden in de prachtige natuur, dus die gaan hun gang wel.

Om 19:30 gaan we op weg, want we willen de lizard presentatie in Capitol Reef volgen. De ouwetjes komen net terug van het eten en we kletsen nog wat en beloven vanavond even langs te komen. Ze willen ons even op de foto zetten, dus tja, wij ook een foto van hen.



We gaan op pad en we maken nog even wat foto’s bij The Castle, het teken van Capitol Reef.




We komen bij het Visitor Center en nemen daar de afslag. We moeten ons melden bij het Amphitheater. Net na het Visitor Center komen we langs een weide waar wel 6 mule deer aan het grazen zijn. We zien een vader met groot gewei en een paar moeders met kleintjes. Prachtig om te zien. We rijden nog een mile verder en zien waarschijnlijk onderweg wel 10 mule deer. Het is blijkbaar rustig en wat koeler, dus komen ze te voorschijn.




Om precies 20uur zijn we bij de plaats van bestemming. Ook hier mule deer overal waar je kijkt. Eentje komt er zelfs heel dichtbij de presentatie, alsof hij aan het meeluisteren is met zijn grote oren. De presentatie is leuk en interactief. De mannetjes doen allebei ook nog mee aan een onderdeel (Matthew 5 keer heen en weer rennen; maar een lizard is 10 keer snellen en Robin opdrukken; een lizard doet dat om af te koelen, indruk te maken op vrouwtjes of om aan te geven dat hij boos is als er een andere lizard in de buurt is).

Rond 20:45 rijden we weg, het is al goed donker (en ongeveer 25 graden) en we rijden rustig onderweg, want we zijn bang iets aan te rijden. Om 21uur zijn we weer bij het hotel waar de mannen lekker gaan Nintendo DS-en en wij, zoals beloofd, even bij de ouwetjes langs gaan. We hebben 1,5 uur over vanalles en nog wat gekletst. Een dochter van hen blijkt ook bij Deloitte (in Cincinnati) te werken, toevallig zeg !

Ze vertelden ook dat ze door vrienden op de 4X4 toer waren gewezen, maar die hadden gelijk gebeld toen ze zelf geweest waren en hadden hen gelijk ten sterkste afgeraden de tour te doen. Toen hebben ze vanalles uitgezocht en opgebeld (oa een ranger die al 25 jaar in Canyonlands werkt) om te checken hoe en wat. Het bleek wel zo nu en dan eng te zijn, maar er was nog NOOIT iets fout gegaan. Er is nog nooit een auto het ravijn in gestort of iets dergelijks. Dat gaf hen voldoende vertrouwen, maar net als ik doen ze het nooit meer.

Om 22:30 dus terug gegaan naar onze kamer en gelijk naar bed gegaan. Zo laat waren we deze vakantie nog niet naar bed gegaan. De mannen lagen nog lekker te Nintendo DS-en, natuurlijk.