Donderdag 23 augustus Death Valley – Lone Pine – Mammoth Lakes

Totale afstand gereden vandaag: 206 miles

We hebben echt heerlijk geslapen hier, ondanks de kleine bedjes. Yvonne en ik worden pas om 8:45 wakker, dat is pas wat uurtjes maken. We nemen even wat boekjes door over Yosemite en om 9:15 maken we de mannen wakker. We douchen, kleden ons aan en om 10:10 checken we uit bij de receptie. Het ontbijt-buffet was om 10uur al gesloten, maar we sloegen dat vandaag maar eens een keer over en nemen een paar koekjes.

Yvonne wilde toch nog wel een t-shirt, dus we stopten even bij de gift shop en hebben een shirt gekocht. Aan de overkant van de weg, bij de oude ‘Registration Desk’ was het druk … Wat een prachtig gezicht !



We rijden weg en de temperatuur valt mee, het is 42 graden. Al snel zien we een bordje waarop aangeraden wordt om de komende 25 miles de airco uit te zetten. Dat advies slaan we in de wind, de temperatuur valt toch mee ?! We merken duidelijk dat we aan het stijgen zijn, de bordjes langs de weg laten al snel zien dat we op ongeveer 4.000 feet en de temperatuur was gedaald naar 29 graden ! Jemig wat koel !

De omgeving verandert niet heel erg, we hebben nog steeds het idee dat we door een maanlandschap rijden, al genieten we er nu meer van dan gisteren. Het is ongeveer 60 mile voordat we bij Panamint Springs zijn, het laatste plaatsje voordat we Death Valley uitrijden. De benzine kost hier (bij een Shell) ongeveer $ 4.50 per gallon ! Dat is echt extreem veel.

We rijden door en om ongeveer 12uur zijn we in Lone Pine, het eerste stadje buiten Death Valley. Hier gooien we de tank weer vol ($ 3.00 per gallon) en kopen wat broodjes en kaas, als een soort laat ontbijt of eigenlijk beter onze lunch.

We rijden weer verder en de temperatuur blijft 36 graden en onbewolkt. We rijden rond 12:50 het plaatsje Bishop in. Dit is al een wat grotere plaats. Hier zitten de bekende hotels en fastfood ketens volop. We besluiten even een ijsjes-stop in te lassen bij de McDonald. Yvonne neemt een Sundae, Robin en ik gaan voor de McFlurry M&M’s en Matthew kiest voor een chocolate dip vanilla cone. Dat ziet er geweldig uit, had ik die ook maar genomen, soft-ijsje ondergedompeld in de chocola, heerlijk !



Mijn mobiel heeft ook hier geen bereik (ik denk niet meer dat ik bereik ga krijgen voordat we in San Francisco zijn) maar met al die hotels moet er toch wel ergens wifi beschikbaar zijn. Zodra ik mijn ijsje op heb loop ik naar buiten en ontvang heel veel hotspots. In de McDonald ook wel, maar daar heb je een code nodig, en die van mijn werk doet het op de een of andere manier niet.

Na een paar beveiligde (hotel) hotspots, heb ik er 1 die wel werkt. Ik haal al mijn email binnen, terwijl ik Yvonne aan zie komen rijden. Lekker, één avondje weg en alweer 55 email om door te werken. Ook een paar van mijn ouders, die hebben het geweldig naar hun zin en geven aan blij te zijn als we uit Death Valley zijn. Dat is dus geen probleem, alleen we zijn alweer op weg voordat ik reacties kan versturen. Dat wordt vanavond in het hotel (of anders in de plaatselijk Starbucks).

De omgeving waar we nu rijden is weer prachtig. Zelfs vanaf Bishop naar Mammoth Lakes voor een groot deel 2-baans en door prachtige heuvelachtige en op een gegeven moment bos-achtige omgeving. We beginnen flink te stijgen, en dat merken we ook aan de temperatuur, die daalt naar onder de 30 graden en we stijgen naar meer dan 7.000 feet.



We komen rond 14uur aan in Mammoth Lakes. Ziet er leuk en gezellig uit. Ons hotel ligt aan de Main Street, recht tegenover een outlet met Polo Ralph Lauren. Al heeft de hele outlet maar 8 winkels of zo …

Eerst checken we in bij het hotel en we hebben een kamer op de hoek, vlakbij het zwembad en met parkeerplaats voor de deur. Het is een kleine simpele kamer, maar we hadden niet anders verwacht in een Motel 6. Zodra we alles uitgeladen hebben gaan we naar de outlet aan de overkant. Ze hebben veel sportzaken hier, het is een duidelijke wintersportplaats, en veel groter dan ik verwacht had.

In de sportzaak bij de outlet koop ik een nieuw ‘Life is Good’ t-shirt plus ook twee van die shirts in kindermaten voor de mannen ! Erg leuk ! Buiten staan bordjes dat we uit moeten kijken voor onze kinderen, want er kan veel sneeuw van de daken vallen ! En dat in 30 graden ;-) ! Daarna gaan we naar een speelgoedwinkel en vervolgens naar de Polo Ralph Lauren. Daar koop ik nog een korte broek en polo. Daarna koopt Yvonne in een soort souvenir winkel nog twee borden: ‘Bear X-ing’ en ‘Coyote X-ing’.



We rijden verder langs de rest van de winkeltjes en zien een ‘Bakkerij’, letterlijk zo geschreven. Zou dat Nederlands zijn. En jawel, de eigenaar is Nederlands. En er staan lekkere dingen uitgestald, je weet niet wat je ziet. We kiezen allemaal een lekkere koek uit, het is immers 15uur, tijd voor een tussendoortje ;-) !




Vervolgens rijden we naar het motel terug. Daar gaat Yvonne aan de slag met de inmiddels flinke stapel was. Ik loop nog even mee en als alles ok is, ga ik met Robin op zoek naar een golfbaan. We waren langs een hele mooie gereden, dus maar voor die gekozen, al zijn er wel meer in de buurt. Het is maar 3 minuutjes rijden, dus dat is in ieder geval prima.

Rond 16uur zijn we er en ik vraag of we 9 holes kunnen lopen. Geen probleem, kost 60 dollar inclusief 15 dollar voor de meerijder op de kart. Niet heel goedkoop, maar vooruit dan maar. Hij roept wat in zijn koptelefoon en op het moment dat ik naar buiten loop, staat er een karretje voor met iemand erin. Hij rijdt me naar mijn auto, zet mijn tas op de kar en Robin kan instappen en we zijn op weg ! Wat een service zeg.



De baan ligt er prachtig bij en blijkt als mascotte beertjes door de hele golfbaan neergezet te hebben. Ziet er leuk uit. Vlak voor de eerste hole komt er weer iemand naar ons toe. Legt even de regels uit, zegt dat er onderweg nog een vrouwtje op een karretje rijdt met eten en drinken en zegt dat er bij hole 8 en 9 beren leven, dus dat we op moeten letten. Dat wordt opletten dus, maar wel spannend.

De baan is prachtig, ligt wel tussen allemaal nieuwbouwhuizen in. En ze zijn er ook nog aan het werk. Dat stoort wel af en toe, helaas. Maar de baan is werkelijk prachtig. Ik gebruik ook mijn nieuwe clubs, dat wordt nog wel wat oefenen maar valt niet tegen. Geeneen bal kwijtgeraakt of in het water geslagen (en dat had beide makkelijk gekund). Ik scoor deze keer 17 punten. Ik ben redelijk tevreden, want was een vrij moeilijke baan. Beren komen we niet tegen overigens.







Om precies 18uur zijn we weer terug bij onze kamer. Yvonne is net met haar laatste wasje bezig. Ik had nog een mooi shirt gezien, dus we zijn even snel samen naar de golfclub gegaan en een mooi Adidas shirt gekocht van deze golf course. Volgens de eigenaar daar (die ons veel foto’s van beren op de golfbaan liet zien), zijn er veel beren bij de meren van Mammoth.
We vragen hem ook hoe hij dit stadje als wintersport-plaats ziet, bv ten opzichte van Breckenridge. Hij zegt dat het heel vergelijkbaar is, wat betreft mogelijkheden en omvang. Zijn vrouw komt uit Breckenridge en die is net zo graag in beide plaatsen. Daarna moest Yvonne de laatste was uit de droger halen en opvouwen en toen op weg naar een eettent die Yvonne had uitgezocht. Helaas vol en half uur wachten.

Dan maar naar de McDonald. Yvonne en ik nemen een salade, de mannen een hamburgermenu. De McDonald is gehuisvest in een soort chalet-achtig huisje. Wel leuk hier. En als toetje nog allemaal lekker een ijsje. Daarna op weg naar de meren, we wilden proberen beren te spotten. Het was inmiddels 19:30 dus we hadden nog een half uurtje voordat het donker werd.

Het was echt een prachtig gebied, mooie grote meren, allemaal bomen eromheen. Deed me een beetje aan de plaatjes van Canada denken (nog nooit geweest overigens). Hier zouden we ook wel een weekje vakantie kunnen hebben ! Er wordt ook veel gekampeerd hier. Veel mensen zitten nog buiten, vuurtje aan, etc. Dat zou het voor mij dan niet worden overigens …



Maar helaas, we hebben flink wat rondgereden, maar geen beer gezien, helaas. We staan morgen waarschijnlijk vroeg op om hetzelfde rondje nog eens te proberen. Rond 20:15 zijn we weer bij het motel. Yvonne gaat met de mannen naar binnen en ik rijd naar de lokale Starbucks om te internetten. Op de motelkamer kan ik inbellen … Nou, dat doen we maar niet. Om 21:00 sluit de Starbucks, dus ik ga lekker buiten zitten op het terrasje. Het is wel een beetje fris, ongeveer 20 graden, maar het is lekker gezellig en druk buiten, dus dat is prima.

Om 22:30 ben ik terug en heb de weblog van 3 dagen ingeladen inclusief foto’s en de dag van vandaag zonder foto’s. Was weer een heerlijke relaxte dag. Yvonne ligt nog tv te kijken, dus ik werk even de financiën bij en rond 23:30 gaan we slapen. Absoluut erg onder de indruk van dit stadje. Hopelijk komen we hier ooit nog eens terug, wellicht om te skieën, anders als we weer een soortgelijke route rijden.