Vrijdag 10 Augustus Los Angeles – Joshua Tree NP – Lake Havasu City

Totale afstand gereden vandaag: 375 miles

Wat een heerlijke bedden zeg, de ‘Heavenly Beds’. We hebben allemaal heerlijk geslapen, alleen niet zo lang …. Om 12 uur werd ik wakker, daarna om 1 uur en om 2 uur en daarna uurtje blijven liggen. Om 3 uur eruit gegaan en aan de weblog gaan schrijven. Yvonne was ook elk uur wakker vanaf 11 uur al en is er ook om 3:15 uitgegaan. De mannen hebben prima geslapen. Om 3:45 werden ze wakker en hebben we ze gelijk de douche in gestuurd.

Koffers weer ingepakt en alles weer mee naar de auto. Om 4:45 reden we weg. TT weer aangezet en ingesteld op 29Palms, de ingang van Joshua Tree NP. Dat is ongeveer 160mile rijden volgens TT. Voor de mannen hadden we snel de DVD schermpjes opgehangen en ze zaten gelijk Transformers te kijken. Lekker rustig zo !

Onderweg zaten we op 6- en 7-baans wegen en het was best druk, maar we konden wel doorrijden. Cruise control rustig op 70 mph en gaan. Wat is dat rijden toch heerlijk relaxed hier. Zeker op de carpoolstrook. Daar rijdt echt haast niemand. Toen ze van 6 naar 4 banen gingen stond er even een korte file, waar wij gewoon langs reden met de carpoolstrook. Aan de andere kant van de weg, dus eigenlijk LA in, was het SUPERdruk met al flinke files. En dat om 5 uur ’s ochtends zeg. Wij zijn in ieder geval blij dat we lekker vroeg zijn weggereden.

Al snel onderweg kwamen we een Walmart Supercenter tegen (en een Target), maar toch maar besloten om in ieder geval LA een stuk uit te rijden, om eventuele files zo veel mogelijk te vermijden. Echt honger hadden we nog niet, hooguit een beetje dorst.

Na ongeveer een uurtje rijden merkten we dat we eindelijk in een wat rustiger gebied kwamen. Wat is LA toch ongelooflijk groot zeg. De weg werd 4 baans en het werd rustiger om eens heen, zowel qua auto’s als qua omgeving. Na 1,5 uur (ongeveer 100 mile) reden we bij Banning, waar een groot nieuw industrie-terrein was met een Walmart SuperCenter. Dat was precies wat we wilden !


We hebben heerlijk op ons gemakje door de Walmart gewandeld. Lekker wat verse broodjes, Oreo koekjes (vinden de mannen heerlijk) en verder lekker wat snoep en zo. Maar ook natuurlijk drinken. Veel flesjes water en een paar flessen cola en cola light. En tenslotte een grote koelbox, met aftapkraantje ! Ook nog een grote zak ijs erbij en we kunnen er tegenaan. Daarna om 7uur bij de Subway allemaal een heerlijk ontbijtje genomen, om vervolgens rond 7:15 weer op pad te gaan richting Joshua Tree NP, nog ongeveer 60 mile te gaan.

Onderweg wordt het steeds rustiger, al zijn we ook in de buurt van het bekende Palm Springs. Maar een aantal miles daarvoor nemen we de afslag naar de Noordingang van Joshua Tree NP. In dit gebied staat het werkelijk helemaal vol met windmolens. De omgeving is ook allemaal kale bergen en rotsen. Verder zo goed als niets te zien. Indrukwekkend.


Rond 8:30 rijden we door Yucca Valley, een gezellig klein dorpje met een aantal supermarkten, restaurants van de bekende ketens en verder erg in indianenstijl opgezet. We rijden hier doorheen want we wilden bij 29Palms Joshua Tree NP inrijden en dan een rondje maken in het park en via dezelfde weg doorrijden naar ons hotel. Maar toen we rond 8:30 bij de Visitor Center kwamen, bleek dat we bij Yucca Valley al het park in hadden moeten rijden … Dom dom … Maar de ranger zei dat dat maar een klein stukje rijden was, en ons hooguit een half uur extra kost. Dus het park ingereden, bij de Entree de jaarpas voor alle Nationale Parken gekocht voor 80 dollar en verder op weg door het park.





Om 8:45 reden we het park in. De temperatuur was prima te doen, rond de 28 graden en wel strakblauwe lucht. Yvonne heeft vandaag ook haar foto-camera bij zich, dus wie weet sta ik ook nog wel eens op de foto ;-) ! Yvonne heeft een digitale speigelreflex, ik was tegenstander en heb een superkleine Canon Ixus. Eens kijken wie de mooiste foto’s heeft. Maar ik heb hem ALTIJD in mijn zak zitten deze vakantie.

De uitzichten hier zijn prachtig. De steen en rotsformaties zijn onwaarschijnlijk mooi. En je vraagt je af hoe er zoveel planten en bomen (en dieren) kunnen leven hier. We rijden rustig over de weg en er is werkelijk niemand te zien. Hoe is het mogelijk dat je hier zowat alleen bent. Zo vroeg was het inmiddels ook niet meer. Uiteraard ook nog even een foto gemaakt bij een echte Joshua Tree. En zoals te verwachten, op sommige plekken langs de route staat het compleet vol hiermee.



Ons eerste stoppunt onderweg is Skull Rock. Die staat overigens niet op de map aangegeven maar werd ons door de ranger aanbevolen. Erg leuk voor kinderen, kunnen lekker klimmen en klauteren daar. De naam is ontstaan door een rotsformatie die op een Skull lijkt. Dat kan je ook echt duidelijk zien. Hier zijn we wel een half uurtje geweest, de kinderen lekker geklommen, wij lekker meegelopen eromheen.




Tenslotte verder gereden en onderweg nog een keer gestopt om een wandeling te doen naar Barker Dam. Een wandeling van iets meer dan een mile. De temperatuur was nog steeds prima te doen, we zijn blij dat we hier zo vroeg zijn. Allemaal een flesje water bij ons en op stap. Maar aangezien we gisteren niet geslaagd zijn voor loopschoenen, liep Yvonne op haar gewone schoentjes en ik op mijn flipflops. De mannen hadden wel hun sportschoenen aan, dus dat ging prima, maar voor Yvonne en mij was het toch wat minder. Ondanks dat het gewoon een zandpad was zonder moeilijke klims of zo. En we hadden ons ook niet ingesmeerd, terwijl de zon al flink scheen. Daarnaast voelde ik me ook ineens te laag komen met mijn suiker, dus na ongeveer 15 minuten lopen weer omgekeerd.

Toch was het erg leuk. De doodse stilte om je heen, alleen maar natuur en we hebben eekhoorntjes, salamanders en prairiehondjes gezien. Vervolgens verder doorgereden richting Yucca Valley. Onderweg nog een keer gestopt voor mooie foto’s van de omgeving hier. Wat ons betreft een prachtig park waar je zeker niet veel tijd mee kwijt bent (zeker niet als je de goede afslag neemt ….) en waar de kinderen het prima naar hun zin hebben. Om 10:45 reden we het park weer uit, ongeveer 2 uurtjes geweest dus.

Yvonne nam het stuur weer over. Ik begon moe te worden en zodoende kon ik in de auto de weblog helemaal bij werken van de afgelopen dagen. Het is een aardige lap tekst aan het worden zo. Ook hier onderweg prachtige uitzichten op de natuur om je heen. Erg indrukwekkend en het zal alleen maar mooier worden denken we. Het is nog ongeveer 120 mile naar Lake Havasu City, waar we zullen overnachten. Het is een lange rechte weg, midden door de prachtige natuur en verder helemaal niets.

Onderweg is het wel ietsje drukker, waarschijnlijk door het tijdstip. De temperatuur begint inmiddels flink op te lopen. Onderweg twee keertjes gestopt voor plaspauzes (de mannen zaten flink te hoog) en je loopt werkelijk tegen een muur op. Volgens onze auto is het zo’n 35 graden buiten.

Rond 12:30 komen we weer in een meer bewoonde wereld. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 40 graden. In Parker, net de brug over in Arizona (en op ongeveer 45 min. rijden van Lake Havasu City) gooien we de tank vol, want die is inmiddels zo goed als leeg. Daar gaat 21,5 gallon is (voor 60 dollar). Vervolgens op weg naar Lake Havasu City, waar we weer een werkelijke schitterende route rijden. De omgeving is werkelijk prachtig, weer afwisselend de rotsen, het meer en de rivier Lake Havasu.

Om 14:00 rijden we Lake Havasu City binnen en zijn gelijk bij een Subway wat gaan eten. Weer hetzelfde als vanmorgen, SUPERlekker weer. En vervolgens inchecken bij de Hampton Inn, waarvoor we langs de beroemde Engelse brug rijden, The London Bridge (die overgescheept is vanuit Engeland). De enige echte attractie hier in de stad, maar er zijn erg veel winkels en restaurants. Ziet er gezellig uit hier.

We kunnen gelijk inchecken en krijgen een prima kamer. Bedden zien er weer lekker uit (al blijven we wakker, ondanks de vermoeidheid). Na even bijgekomen te zijn, ik een stuk van de weblog ge-upload heb (ik kan lekker veel onderweg in de auto doen, houd je bezig), gaan we op pad. Even het stadje verkennen. En natuurlijk over de London Bridge rijden.

Inmiddels is op verzoek van de mannen Ozzy Osbourne (ondanks het vloeken wat ze wel leuk vinden natuurlijk) veranderd in Darth Vader. Dit vinden ze helemaal geweldig. Yvonne had wat winkels gevonden in een lokaal blaadje waar ze wellicht Teva sandalen verkopen. Dus wij de London Bridge over gereden (grappig !) en we moesten na 3 minuten rijden een klein Resort op, met wat winkeltjes. Daar kwamen we ook gelijk langs een golfbaan, en er staan in 43 graden gewoon mensen te golfen !

Op zoek naar het winkeltje, maar het is wel een soort sportwinkel, maar alleen maar met spullen voor duiken, varen, etc. Was te verwachten hier natuurlijk. Dus weer teruggereden. En weer langs de golfbaan, waar ik toch wel benieuwd was of ik daar niet kon spelen vanavond of zo. En wat het zou kosten. Dus ik met de mannetjes even uitgestapt (Yvonne ‘weigert’ hier aan mee te werken …). Golfen kon vandaag, was niet heel druk. Er is een speciaal tarief voor in de middag (vanwege de hitte, ’s ochtends is duurst); je kon spelen wat je wilde inclusief golfkar voor $ 15. Hè, verstond ik dat goed ? Bedoelde je $ 50 ? Nee, $ 15 en voor $ 5 zonder golfkar ! Maar moet je wel voor 18uur je golfkar inleveren (en rond 20uur wordt het donker).

Tja, het was inmiddels 15:15. Ik kon het natuurlijk gewoon proberen, als het dan te warm was stop ik na 2 of 3 holes. Voor $ 15 kan je geen buil vallen natuurlijk ! Dus wij terug naar het hotel om water en golfschoenen te halen, en ons even GOED in te smeren. Ik had gezegd dat 1 mannetje met mij meekon, dat was Robin. Volgende keer kan dan Matthew mee; die ging nu met zijn moeder mee winkeltjes kijken en wat boodschappen doen. Die zouden om 17:00 terug zijn bij de golfbaan.

Dus tas achterop de golfkar en gaan ! Om 15:45 sloeg ik af op hole 10. Het zijn allemaal par 3 en 4 banen, met afstanden varierend van 135 tot 400 meter. De greens liggen er supermooi bij, de fairways kunnen hier en daar wel iets beter. Maar in deze hitte lijkt me dat ook verschrikkelijk moeilijk om te onderhouden. Robin vond het geweldig. Hij pakte steeds mijn clubs uit de tas, mocht gas geven in de kar en hing soms achterop de kar (later kwam de marshall langs om te zeggen dat dat niet mocht). En 2 keer heeft hij even helemaal alleen gereden (mocht eigenlijk niet).

En verrassend genoeg, het was echt prima te doen in die hitte. Wie had dat ooit gedacht, dat ik in 43 graden zou staan te golfen. Het was heerlijk rustig op de baan en ik had een prima caddy. En de omgeving was schitterend. Het ging dus allemaal redelijk snel. Ik wilde eigenlijk 9 holes spelen, maar uiteindelijk heb ik er 14 gespeeld. Bij de laatste 2 holes kwam Matthew ook, die werd door de marshall even afgezet bij mij. Hartstikke leuk. Yvonne bleef nog even in de auto wachten.



Het ging overigens ook erg goed. Prima afslagen, wat mindere chips en redelijke puts. Ik had 3 holes in par en 3 in bogey. Verder geen 1 keer 0 punten en ik eindigde de eerste 9 holes met 32 punten, waarmee ik erg tevreden was. Na hole 14 de golfkar weer ingeleverd en de auto ingestapt; het was inmiddels 17uur. Totaal geen spijt hiervan gehad. Lekker aan het zweten, maar ook veel gedronken. Geweldige ervaring.

Yvonne en Matthew hadden een winkeltje ontdekt waar ze Teva sandalen hadden. Yvonne had ze zelfs al gekocht. Dus ook nog erheen voor mij en de mannen. En ja hoor, ook wij hebben ze gelijk allemaal gekocht. We hadden allemaal een van de duurdere modellen (in Nederland rond de 85 euro) die hier voor $ 65 te koop waren ! Mooie besparing dus. Nog wel korting gevraagd, maar dat deden ze helaas niet op Teva. Nog steeds een prima prijs hoor !

Ook nog even naar de naastgelegen golfshop. Wat een prachtige zaak zeg. Even naar een nieuwe driver en houten 3 gekeken, maar daar heb ik nog wat meer tijd voor nodig. Ook nog naar een reistas, maar wat hebben ze daar veel opties in zeg ! Ongelooflijk ! Ook nog maar even niet gedaan. Wel een zwart/rode Footjoy handschoen voor Robin gekocht. Helaas geen zwart/blauwe voor Matthew, die hadden ze niet in zijn maat. Komt wel in een andere winkel een keer.

Waar we zouden gaan eten vanavond was ook al duidelijk. Ondeweg hadden we een Red Robin gezien en tja, mijn zoon heet Robin en rood is zijn kleur (zie ook de golfhandschoenen; we hebben een identieke tweeling met hun eigen kleurencode, rood is Robin, blauw is Matthew). Dat kon dus niet missen. Twee kindermenu’s voor de mannen, pasta voor Yvonne en een heerlijke twisted Chicken Ceasar salad voor mij. Was allemaal erg lekker en de rekening (incl. tax en tip) was $ 40 … Ongelooflijk zeg …


Vervolgens weer terug naar het hotel en om 19uur lagen we in het zwembad. Yvonne wilde lekker tv kijken op de kamer. Ondanks dat het al 19uur was, was het nog steeds erg warm. Het water van het zwembad was dan ook een prima temperatuur en wat is het dan heerlijk om het zwembad in te duiken. De mannen waren lekker aan het spelen, en ik lag lekker in de rand van het zwembad te dobberen, terwijl de zon langzaam onderzakt. Het leven is fantastisch hier.




Om 20uur gaan we eruit en terug naar de kamer. Yvonne lag nog lekker tv te kijken. Ik ging achter de laptop, wat foto’s inladen voor de weblog en wat (zakelijk) email wegwerken. De mannetjes lagen te lezen en wat tv te kijken, want toen ik na 5 minuten omkeek, was Yvonne in slaap gevallen.

Om 21uur heb ik de laptop afgesloten, alle spulletjes weer in opladers gestopt en tv uit gedaan. Tijd om te gaan slapen ! Mocht het nog niet duidelijk zijn op de weblog, maar wat hebben we het geweldig hier en wat een SUPERdag was dit weer !