Donderdag 30 augustus Monterey

Totale afstand gereden vandaag: 20 miles

Om 7:10 ging de wekker en 5 minuten later was ik eruit en onder de douche. Daarna Yvonne en de mannen, terwijl ik nog even snel achter de laptop ging voor wat email. Om 7:40 waren we klaar, 20 minuten eerder dan gepland en waren we warm aangekleed (lange broeken, t-shirt lange mouwen, etc). Bij de receptie vroegen we even om een supermarkt in de buurt, dat was dan wel de verkeerde kant op, maar veel tijd hadden we niet nodig.

Tenminste, we reden natuurlijk net een straatje verkeerd in en moesten keren. Yvonne schoot al in de stress, want ja, mochten we te laat komen … Om 7:55 waren we bij de supermarkt, waar we wat broodjes kopen. Rosbief verkopen ze er niet (het is een soort Walgreens), maar wel kaas. Ik twijfel net als altijd, welke soort, hoeveel plakjes, etc etc. Yvonne stress stress, dus ik pak maar snel wat. We rekenen af en om 8:05 zitten we weer in de auto. Het is overigens 16 graden, beetje fris.

“Dat gaan we natuurlijk nooit halen !!!!”, zegt Yvonne in de stress. Ik pak de broodjes en wil de kaas erop doen. Ik pak de kaas uit de verpakking en …. HET IS 1 GROTE BONK KAAS !!! HAHAHA !!! Dat was mooi lachen, krijg dat maar eens op 8 broodjes verdeeld …. Gelukkig moest Yvonne ook hard lachen ! Dat was dus afbreken, brokkelen, etc. Lachen dus !



Binnen 5 minuten stonden we overigens op de parkeerplaats en om 8:15 waren we bij het kantoor, waar we ons moesten melden en moesten betalen. We moesten er tussen 8:30 en 8:50 zijn, dus de stress van Yvonne was weer eens, zoals wel vaker, totaal ongegrond. We rekenden $ 152 af en moesten de gebruikelijk liability waiver tekenen.

We moesten om 8:50 aan boord dus we konden nog wel even rondlopen. Het was de plaatselijk Fishermans Wharf (heet ook echt zo overigens). Ook weer erg gezellig met veel winkeltjes en restaurants (die natuurlijk zo vroeg nog gesloten waren). Wel hadden ze bovenop het restaurant aan het eind van de pier een soort uitkijkpunt gemaakt. Dus daar zijn we heen gelopen en dat was echt verschrikkelijk leuk.

We zagen er verschrikkelijk veel meeuwen, aalscholvers, maar ook pelikanen, Californische zeeleeuwen en zelfs otters ! Alles in het kleine haventje tussen de boten in. Ook hadden we prima zicht op de Sea Wulf, de boot die ons ging meenemen de Oceaan op en hopelijk kon brengen naar een punt waar we echte walvissen (Humpback Whale) konden zien.





Om 8:50 konden we dan aan boord en we hadden een prima plek langs de zijkant van de boot. Zowel op de voorkant, achterkant, binnen als langs de zijkanten hadden ze bankjes en er konden ongeveer 55 man op de boot. Het waren er nu ongeveer 40 schat ik zo. Geheel toevallig zaten er direct naast ons twee Nederlandse vrouwen, die gisteren ook geweest waren maar toen geen walvis gezien hadden, en dus nog een keer mee mochten.

Keurig op tijd vertrokken we en begonnen met een rustig ritje door de haven en langs een stenen pier (niet toegangelijk voor publiek) die HELEMAAL vol lag met (vaak krijsende) zeeleeuwen en allerlei vogels. Wat een prachtig gezicht was dat, echt lachen.

We voeren al snel de haven uit en zelfs de Monterey Bay uit naar de Oceaan. Dat was ongeveer een uur varen en het was in het zonnetje echt goed warm. We hadden allemaal alleen ons t-shirt aan, anders was het echt te warm. Dus heerlijk weertje zo en dat viel niet tegen. Alleen de rit was best een beetje saai, je ziet alleen maar water om je heen en we gingen redelijk snel, dus heel veel kon je niet zien, anders dan water. Zo nu en dan een kolonne vogels, dus de mannen hadden het al snel een beetje gehad.



Rond 10:15 waren we in het gebied waar de kapitein ging zoeken. Het zonnetje heeft inmiddels plaats gemaakt voor zware bewolking en het is al frisjes. Al snel kwamen we dolfijnen tegen. Het waren er best veel en het leukste vonden ze om vlak langs de boot hard mee te zwemmen, of vooraan de boot hard mee te zwemmen en dan te springen. Dat is natuurlijk een fantastisch gezicht. Foto’s maken is lastig, wel hebben we veel gefilmd.



Rond 10:45 horen we de omroeper (er staat iemand op het bovendek vanalles toe te lichten, maar hij staat met name in de rondte te kijken om te zien of er iets is) helemaal enthousiast worden, hij ziet in de verte een Humpback Whale. Iedereen natuurlijk naar die kant van de boot (lachen) en de boot gaat langzamer varen en langzaam maar zeker komen we dichtbij. De omroeper wordt nog enthousiaster, want het blijken er twee bij elkaar te zijn. Ze worden ook omringt door dolfijnen (die hopen iets lekkers mee te kunnen eten) en die springen de hele tijd rond.

En hij wordt tenslotte, als we echt dichtbij zijn, helemaal enthousiast, als het een moeder en haar kind blijken te zijn. Dat schijnt helemaal bijzonder te zijn. Dit is ook weer een superbijzondere ervaring. We maken veel foto’s en filmen helemaal veel. De foto’s zijn echt bijna allemaal ook gelukt, dus veel van hetzelfde, maar het is geweldig. De tijd vliegt ook voorbij, want ze zijn een halve minuut boven en dan 5 minuten onder, en iedereen staat te kijken en te zoeken waar ze bovenkomen.







We hebben dus mooie foto’s, ook van het spuiten van water. Op het eind, wanneer we bijna besluiten verder te gaan (en er inmiddels ook twee andere boten met toeristen om ons heen cirkelen), zien we nog een paar keer echt de staart uit het water omhoog komen en wegduiken. Dat schijnt ook bijzonder te zijn (al betekent het simpelweg dat ze een diepere duik maken). Toch wel indrukwekkend, zeker als je het in het echt ziet. Ook gaan ze nog 1 keer VLAK voor de boot langs en zien we ze dus echt HEEL dichtbij.





Om 11:45 besluit de kapitein weer verder te varen om te kijken of we nog iets kunnen tegenkomen. Het weer was al zwaar bewolkt, en de bewolking lijkt ook wel lager te hangen. Heel ver kunnen we dus ook niet meer kijken. Toch net na 12uur ziet de omroeper weer een Humpback Whale, we hebben echt geluk blijkbaar. Deze houdt wel afstand en komt niet heel dichtbij, maar we kunnen flink filmen en best goede foto’s maken. Hij neemt uiteindelijk gracieus afscheid met zijn staart hoog in de lucht en de kapitein besluit weer huiswaarts te gaan.




Hoe dichterbij de haven we komen (al is het nog een uurtje varen), hoe beter het weer wordt. Blijkbaar is het met name boven de Oceaan slecht weer. De mannen gaan lekker binnenzitten (sinds we de eerste walvis gezien hadden overigens al), en gaan Nintendo DS-en. Ik zit ook een beetje binnen, we bellen wat met Denise en mijn ouders (ongelooflijk, maar zelfs midden op de Oceaan heb ik bereik ….). Yvonne staat overigens de hele rit, sinds de eerste walvis, op het voordek midden in de punt. Ze geniet van alles, en met name ook van de dolfijnen die meezwemmen. We zien overigens ook veel kwallen, de meest mooie, langs de boot in het heldere water.






Om 13:15 meren we aan in de Fishermans Wharf en kunnen we weer aan wal. Wat een verschrikkelijk mooie ervaring, ook dit weer. We weten niet hoe we het hebben deze vakantie. Ook wel een beetje geluk hebben. Het weer in de haven is weer fantastisch, zo goed als strakblauwe lucht en we moeten snel weer korte broeken aan. We lopen nog even door het haventje, kijken in wat winkeltjes, maar moeten toch echt wat gaan eten. En al die visrestaurantjes trekken ons niet zo.



We rijden het parkeerterrein weer af en zien gelijk een McDonald, laten we dat maar gelijk doen. De mannen moeten echt eten en nemen een kindermenu. Yvonne en ik delen een paar chicken strips en rijden gelijk door naar het winkelcentrum een paar mile verderop. Daar zit een Target en daar wilde Yvonne nog kijken voor een speciaal kado voor Chloë, wat ze op internet gezien had. Dus terwijl de mannen achterin aan hun Mc menu zaten, reden we naar de Target.

Al snel hadden we het winkelcentrum gevonden, was hooguit 3 miles. We liepen eerst even met z’n allen de PetSmart in, een grote dierenwinkel. Inmiddels hadden we aan de overkant een Gamestop gezien, waar ze computerspellen verkopen. Dus we droppen de mannen daar en gaan zelf de Target in. Inderdaad verkopen ze daar waar Yvonne naar op zoek was. Dus hup weer in de wagen erbij. Verder doen we ook nog wat overige noodzakelijke boodschappen (zoals tandpasta, deo, etc).

Om 14:30 pikken we de mannen op en rijden terug naar het hotel. Daar duiken de mannen gelijk het zwembad in, terwijl ik op zoek ga naar een goede en betaalbare golfbaan. Er zijn in ieder geval veel dure banen hier (Pebbles Beach kost bv $ 360 ….), maar in de buurt is een baan die na 16:30 maar $ 12 kost (exclusief kar). Dat lijkt me prima. Yvonne heeft overigens last van haar gezicht, en ze blijkt goed verbrand door de hele tijd over die boeg te hangen !



Om 16uur haal ik de mannen uit het zwembad en niet veel later gaan Matthew en ik op weg. De totale kosten (inclusief kar) blijken $ 18 en ik mag zo lang en veel spelen als ik wil, als de golfkar maar om 19:30 binnen is. Nou, dat is geen probleem natuurlijk ! Om 16:25 kan ik al de baan op voor hole 1.

De baan ligt er prima bij. Het is zeker geen topper, maar alles is keurig onderhouden. Het weer is prachtig (strak blauw, temperatuur rond de 24 graden) en het gaat ook erg goed, mijn beste 9 holes tot nu toe. Enig nadeel is dat de baan in de aanvlieg en opstijgroute van het plaatselijke vliegveld ligt. Je ziet dat ook aan de grote stellages met lampen door de baan. Overigens, erg weinig last van. Matthew heeft bijna de hele 9 holes kunnen rijden op de kar, en ik had uiteindelijk 22 punten, mijn hoogste aantal tot nu toe. Dus ik was weer prima tevreden.





Na 9 holes zijn we ook gestopt, bij hole 8 had ik al veel mensen voor me, terwijl ik daarvoor goed kon doorlopen. Dus daar had ik weinig zin in. Om 18:05 reden we dan ook weer terug naar het hotel en om 18:15 liepen we al met z’n 4-en naar het restaurant van het hotel. Het menu zag er prima uit en we hadden geen zin om te gaan zoeken in het stadje zelf.

En we hebben HEERLIJK gegeten hier. De mannen allebei een kindermenu met (hoe kan het ook anders) chicken fingers voor Matthew en cheeseburger voor Robin. Yvonne en ik allebei een tournedos (Filet Mignon) met champignonsaus en mashed patatoes ! Geweldig lekker en dat voor $ 75.




Om 19uur zijn we klaar en besluiten nog even de stad in te rijden. We hadden op het kaartje een ‘Dennis the Menace Park’ gezien en het bleek een speeltuin te zijn die ontworpen was door de bedenker/schrijver van Dennis the Menace. Dat was echt hooguit 5 minuten rijden en het zag er best leuk uit. Misschien voor iets jongere kinderen, maar tot zonsondergang (sluitingstijd) hebben ze zich prima vermaakt.







We nemen nog even snel een ijsje bij de McDonald en zijn rond 20:15 weer bij het hotel. De mannen duiken nog even heerlijk het zwembad in, terwijl het net donker wordt. Ik kom met mijn laptop naast het zwembad zitten, en werk de weblog bij. Op de kamer express via kabeltje op internet, omdat ik dacht dat dat sneller zou zijn dan wireless. Nou, bij het zwembad is het razendsnel en ik heb zo de foto’s van afgelopen dagen erop.

Om 21:15 gaan we pas weer terug naar de hotelkamer, waar Yvonne inmiddels al ligt te slapen. De mannen liggen om 21:30 ook heerlijk te slapen en ik ga tot 22:00 nog even door met de weblog. Dan ben ik redelijk ver bij, alleen de foto’s van vandaag nog niet ingeladen.

Morgen gaan we in 1 dag naar Santa Barbara rijden, de tussenstop hebben we er tussenuit gehaald voor een relaxte dag extra in Monterey. Dat is in ieder geval goed bevallen, hopelijk valt de rit morgen ook niet tegen, qua reistijd dan. We verwachten veel moois en veel stops onderweg !