Vrijdag 24 augustus Mammoth Lakes – Yosemite Village

Totale afstand gereden vandaag: 115 miles

Wat een drama in dit hotel zeg. Dat is gelijk de laatste keer voor ons in een dergelijk hotel. Kamers waren al superklein (we konden onze koffers haast niet kwijt), bedden slecht, slechte kussens en dan ook nog een de hele nacht een hard brommend geluid. Dat houdt 5 minuten aan en is dan 1 minuut weg. De mannen vallen wel in slaap, maar ik kom gewoon niet in slaap. Misschien zo nu en dan even weggedommeld, maar om 3:30 heb ik het helemaal gehad !

Ik trek een broek en shirt aan en ga naar de receptie. Daar zit de nacht-receptioniste. Ik zeg dat we een geluid hebben dat heel irritant is en ons uit de slaap houdt. En de arico is het niet, want die hebben we uitgezet (het is immers een redelijke temperatuur). De vrouw gaat mee en zegt dat ze nooit klachten over dat geluid heeft gehad in die kamer. En inderdaad hoort ze het geluid, het komt waarschijnlijk uit de kamer erachter, wat een ruimte van het hotel is. Ze heeft geen andere kamers vrij, zegt ze wel een aantal keer. Alsof we daarop zitten te wachten, de kinderen liggen te slapen. Maar ze kan niets aan het geluid doen helaas … Ze zal het met de manager opnemen en we hoeven de nacht niet te betalen.

Tja, daar liggen we dan en we lachen er maar om. Zullen we nu op ‘berenjacht’ gaan ?! En dan hier op het terrein loslaten ? Yvonne krijgt wel het lumineuze idee om de oordopjes uit de business class te gebruiken, dus even in de koffers neuzen en ja hoor ! En dat werkt perfect ! We zijn gelijk in slaap gevallen en werden pas om 8uur wakker. Het vroege opstaan gingen we maar niet doen door deze nachtelijke ervaringen ….

Ik ging alvast douchen, we belden even met Denise (of alles goed gegaan was met de service beurt van mijn auto) en met de ouders van Yvonne. Om ongeveer 9uur zijn we klaar en is alles ingepakt. Ik ga uitchecken en krijg inderdaad gelijk mijn geld terug. Nou ja, nog voor niets dan, maar ik had veel liever voor het dubbele geld goed geslapen !

Om 9:15 rijden we weg en we stoppen bij de Nederlandse ‘Bakkerij’ voor vers brood. We kopen twee grote uienstokken, 3 (grote) kaas/ui croissantjes en 1 cocosmacroon met chocolade (voor mij). ‘Dat is dan 24 dollar.’ …. Ehm … dat is duurder dan verwacht. Maar het smaakt allemaal heerlijk, dus dat maakt veel goed !



Ik bel nog even met mijn ouders, die in Page zitten en zo meteen de Antilope Tour van 11:30 gaan doen. Ik ben benieuwd hoe ze het vinden. We stappen weer in en rijden Mammoth Lakes uit. Wat een geweldig stadje in een prachtige omgeving. Hopelijk komen we snel weer hier terug, in een ander hotel.

Mijn bereik van mijn mobiel valt al snel weg, dat zal wel 3 dagen zo blijven, totdat we in San Francisco aankomen. Maar ik heb er weinig probleem mee (wie had dat ooit gedacht). OK, soms heb ik wel even zoiets van … Nou ja, jullie begrijpen wat ik bedoel (als jullie me kennen).

De weg naar Lee Vining is goed te berijden, een prachtige nieuwe 2-baans weg. Dat gaat dus lekker snel zo. Het is ook maar ongeveer 30mile naar de afslag de Tioga Pass op. Daar komen we rond 10uur al aan en we slaan de Tioga Pass op, de hoogst gelegen weg/pas van de wereld. Hoewel het klinkt als een bergpas (en het feitelijk ook door de bergen leidt) voelt het zo niet aan. Het is gewoon een prima weg die ons door een prachtige omgeving leidt.

In het begin gaat de weg langs een riviertje. Hier stappen we een paar keer uit, gewoon lekker langs de rivier, of in het bos wandelen. De rivier is ijskoud en er staan mensen in te vissen. Wij kijken goed, maar zien echt geen vissen hier.




Om precies 10:30 komen we bij de ingang van Yosemite NP, dit keer geen mooi bord, maar een simpel bordje. Er staat maar een kleine rij gelukkig, dus we rijden zo door. De hoogte is volgens het bordje 9945 ft, dus een kleine 3.400 m.



De omgeving is hier prachtig, veel bossen, afgewisseld met rotsen, soms vlak met bergen op de achtergrond, soms heuvelachtig, soms breed en weids, soms smal . We stappen al na 10 minuten uit en gaan gewoon lekker wat wandelen richting een riviertje. Yvonne ziet al gelijk iets, vlakbij tussen de bomen bij het water. Het is een prachtig mannetjeshert ! Hij staat ons rustig aan te kijken, terwijl we helaas maar alleen mijn camera bij ons hebben.





Het is een prachtig gebied. Het hert verdwijnt al snel als er andere mensen aan komen rennen. De mannen lopen nog lekker door het water en de omgeving is geweldig. Een tijdje later zie ik in de verte in de schaduw hetzelfde hert weer rustig liggen kijken (daar moest ik flink voor inzoomen). We laten hem lekker.



Rond 11:45 komen we aan bij het visitor center van Toulome Meadows. Daar stappen we uit, maken een korte plaspauze en kopen daar het Yosemite Junior Ranger boekje voor Matthew en voor Robin een soort activiteiten-boekje. We rijden verder en op sommige plekken waar we de enige zijn, stoppen we en maken korte wandelingen. De omgeving is prachtig hier. Matthew neemt ook gelijk zijn opruimzakje mee, één van de opdrachten om Junior Ranger te worden.



Net iets na 12uur komen we bij Olmsted Point, een prachtig uitzichtpunt en een heel aparte omgeving met de vele witte rotsformaties. De mannen klauteren hier weer lekker rond, terwijl Yvonne en ik lekker filmen en foto’s maken. Het is erg mooi hier en hebben een prima uitzicht op Half Dome.





We rijden weer verder en om 13uur staan we weer bij een prachtig punt, waarbij de omgeving inmiddels weer bos-achtig geworden is.




Vlak voordat we echt de vallei in rijden van Yosemite Valley, komen we nog bij een prachtig uitzichtpunt. Misschien wel een van de mooiste tot dan toe.



Om 13:45 zijn we beneden in de vallei en kunnen we nu naar boven kijken voor de prachtige omgeving. We stoppen bij het uitzichtpunt op El Capitan (één van de bekende rotsen) en de Bridalvail Fall (waterval).




Om 14:15 zijn we bij ons hotel. We checken in en om 14:30 zijn we bij onze kamer. Het is heel anders dan ik verwacht had. Ik dacht dat we daadwerkelijk in een hotel zouden zitten, maar het zijn meer lodges, appartementen, verdeeld over het terrein. Wij hebben nog best geluk, het is maar 1 verdieping en heeft een eigen ijs-machine. Andere gebouwen hebben geen ijs-machine en hebben ook 2 verdiepingen. Het is wel een stukje van de parkeerplaats verwijderd, dus we moeten wel wat sjouwen met onze koffers. Gelukkig zitten we vlakbij het zwembad.

De kamer valt wel redelijk tegen, we betalen namelijk $ 234 per nacht hiervoor, dus meer dan het Wynn ! Het is een simpele kamer, met kleine bedden. Op zich nog wel redelijk wat ruimte gelukkig. Maar bijvoorbeeld ook geen airco ! Dat mag je toch wel verwachten voor zo’n bedrag … Tja, het zal wel betalen zijn voor locatie ….

Omdat het goed warm is, zo’n 34 graden, besluiten we om 14:45 eerst naar het zwembad te gaan. Wanneer we daar aankomen, blijkt het tijdelijk gesloten te zijn ivm de concentratie chemicaliën die niet goed schijnt te zijn. Waarschijnlijk duurt het een half uurtje. Dan lopen we maar even over het terrein. We zien veel eekhoorntjes, American Robins (roodborstjes) en Stellar Jays (prachtige blauwe vogels). Maar ook zien we een echte specht zitten op een boom, en hij is flink aan het tikken. Leuk hoor, hebben we nog nooit gezien in het echt.



We gaan even de giftshop in en kopen een ijsje. Er is inmiddels ook een eekhoorntje de winkel in gekomen. Het blijkt niet makkelijk hem daaruit te krijgen. Winkelpersoneel en gasten (zoals wij) proberen hem naar buiten te krijgen, maar dat duurt wel even. Om 15:15 melden we ons weer bij het zwembad en er wordt net groen licht gegeven. De mannen duiken het zwembad in en Yvonne en ik besluiten even naar het Visitor Center te gaan.



We kunnen daar niet makkelijk parkeren, dus parkeren bij de gift shop en neuzen daar even rond. Dat is een mooie grote zaak. De Visitor Center blijkt zeker 10 minuten lopen te zijn, dus we besluiten al snel weer terug te gaan naar het zwembad. Om 16:05 staan we weer op het parkeerterrein en besluiten de auto even flink binnenstebuiten te keren en ‘beer-proof’ te maken. Beren schijnen elk luchtje te kunnen herkennen, dus alles moet eruit.

Yvonne klapt voor de zekerheid ook nog even de extra achterbank open, want we kennen de mannen met rotzooi maken. Yvonne geeft een gil … Er blijkt een eng schorpioen/spin-achtig beest op de bank te liggen. Ik kijk ook, die ziet er dood uit en ik maak van dichtbij een paar foto’s. Hij is zeker een centimeter of 6 groot en lichtbruin.



Stoer als ik ben, vraag ik of Yvonne hem even naar buiten doet want ik ben natuurlijk druk bezig (ahum …). Yvonne besluit toch maar een handdoek te gebruiken. Hé, is die nou verplaatst ? Ze raakt hem nog een keer met de handdoek aan, schraakt een kreet en het beest maakt een snelle beweging en rent weg, onder de bestuurders-stoel !

Als ik ooit nog in die auto wil rijden, moet dat beest er toch echt uit. Ik doe de bestuurdersdeur open en hij zit onmiddellijk op de drempel. Ik vroeg (alweer stoer) of Yvonne hem even met de handdoek wegwerkt. Ze slaat hem uit de auto, het valt op de grond en neemt een sprint onder de auto. Pffffttttt ….. We besloten om maar even uit de buurt van de auto te blijven. Na bestudering thuis van ons ‘Animals of the West’ boekje, blijkt het een ‘Windscorpion’ te zijn, niet gevaarlijk en geen angel. Maar hij komt alleen voor in droge / lage gebieden. Dus waarschijnlijk hebben we die op een of andere manier uit Death Valley weggesmokkeld …..

We besluiten ook maar lekker te gaan zwemmen, het is goed warm namelijk. We liggen om 17:10 ook in het zwembad bij de mannen. Totdat de zon ondergaat, rond 17:40, want dan koelt het ineens aardig af. De temperatuur blijkt al snel gedaald tot 25 graden. We eten wat in de Food Court, salades, pizza en chicken fingers (niet voor herhaling vatbaar) en besluiten om de bus te nemen naar het Visitor Center.

Rond 18:05 zijn we bij het Visitor Center. We kijken wat rond, Robin besluit hier dat hij toch ook wel graag het Yosemite Junior Ranger boekje wil, dus die kopen we ook. En om 18:30 kijken we naar de laatste viewing van de film ‘The Spirit of Yosemite’. Die is wel mooi, maar valt ons een beetje tegen omdat er niets over dieren te zien is, en daarvoor komen we toch ook wel hier.

We besluiten terug te lopen naar ons hotel, dat is maar 0.6 miles. Dat blijkt een goede keus, het is heerlijk weer en onderweg steekt er vlak voor onze neus een mule deer over. Zo ons pad op en loopt lekker te snuffelen. Al snel loopt ze weer het bos in en verderop zien we nog een mannetje en nog een aantal vrouwtjes. Verder hebben we ook een mooi uitzicht op de Lower Falls. Al zijn beide Yosemite Falls (de Upper en Lower) door de droogte en warmte inmiddels al een tijdje opgedroogd en dus geen water te zien helaas.




We besluiten de auto naar Curry Village te nemen om te kijken of we beren kunnen zien. Dit schijnt het beste punt te zijn om beren te spotten. Onderweg stoppen we bij rivier zodat de mannen even lekker het water in kunnen. Ineens horen we geritsel achter ons. Ongeveer drie meter achter Yvonne en mij komt een mannetjeshert aanlopen ! Wat een prachtig gezicht zeg. Hij loopt verder het water in, bijna recht op de mannen af die naar achteren deinzen. Het hert loopt rustig door en trekt zich er allemaal weinig van aan. Wat een geweldige ervaring en hier hebben we veel gefilmd.




We komen tegen 19:40 bij Curry Village aan en inmiddels begint het al flink donker te worden. We rijden een rondje en stappen weer uit bij rivier en de mannen kunnen nog even lekker in het water rondbanjeren. We rijden weer naar het begin van Currey Village, stappen uit en lopen 20 minuutjes door het donker langs de huisjes bij Curry Village. Helaas, geen beren. We zijn rond 20:40 weer bij ons hotel, kijken nog tv, terwijl ik nog even email en achter de laptop zit (ik heb prima bereik) en om 21:45 gaan we slapen. De wekker staat op 6:10 morgenochtend. Dan gaan we weer op weg naar Curry Village, kijken of we een beer kunnen zien.