Zondag 12 augustus Grand Canyon – Horseshoe Bend - Page

Totale afstand gereden vandaag: 168 miles

Vanmorgen werd ik rond 4 uur wakker, maar ben tot 5:15 blijven liggen. Yvonne werd van mij wakker, de mannen kwamen pas rond 6uur eruit. We doen lekker rustig aan, veel haast hebben we niet. We moeten om 9:30 bij het vliegveld zijn voor een vlucht van een uur boven de Grand Canyon. De mannen weten nog van niets en zeiden gisteren tijdens de Imax film dat zij ook wel in het echt boven de Grand Canyon wilden vliegen ;-) !

Om 6:45 hebben we alles weer ingeladen. We gaan maar eens kijken of we wat ontbijt kunnen halen in de winkel bij ons Resort. Helaas, die gaat pas 7:00 open. Maar het buffet restaurant is wel open. Nou ja, het is niet echt buffet want je koopt gewoon los wat je wilt hebben. We hebben allemaal een croissant en Yvonne nog een broodje rosbief. En allemaal een pakje melk. Was een prima ontbijtje ! Het was overigens best fris buiten, zo’n 16 graden.



De overnachting in het park zelf vond ik overigens niet de moeite waard. Hele basic accommodatie (niet echt goede bedden, douche ook niet je van het, etc) voor een redelijke prijs. En binnen 10 minuten zit je bv in Tusayan. Mocht ik hier ooit weer heen gaan (en dat lijkt me niet onwaarschijnlijk), dan kiezen we zeker voor een hotel in Tusayan.

Omdat we pas om 9:30 bij het vliegveld moeten zijn, hebben we nog wel wat tijd over nu. We besluiten om de groene busroute naar Yaki Point te nemen. Dat is op zich een korte route met 2 mooie uitkijkpunten. We parkeren de auto bij Mather Point en om 7:30 zitten we in de bus. We kijken onze ogen weer uit op deze punten. Echt prachtig en zeker de moeite waard. Op beide uitkijkpunten zijn we zo’n 15 minuten, want dan kunnen we de volgende bus weer nemen. In het zonnetje was de temperatuur inmiddels weer opgelopen naar zo’n 28 graden.

Bij South Kaibab Trailpoint is de start van een trail de Grand Canyon in. De mannen zijn een stukje naar beneden gelopen om te kijken. Best wel flink steil, zeker weer naar boven. Ook stonden er meerdere mules (muilezels) die gebruikt worden voor deze tours. Het is overigens verschrikkelijk rustig. Op Yaki Point zijn we de enige, naast een andere man en vrouw.







Om 8:30 zijn we weer terug bij het beginpunt en kijken even bij het Visitor Center. Daar zien we buiten een echte kolibrie. Een prachtig klein vogeltje dat zo hard met zijn vleugels kan bewegen dat hij stil kan blijven hangen. Om 8:50 zijn we terug bij de parkeerplaats, waar Yvonne even rustig in de schaduw blijft zitten. Omdat we nog eventjes hebben voordat we naar het vliegveld moeten, gaan de mannen en ik nog een stukje lopen bij Mather Point, dat hadden we eerder nog maar heel kort gedaan. En natuurlijk weer wat foto’s gemaakt hier.




Om 9:10 zijn we weer bij Yvonne en stappen we de auto in. De mannen hebben nog niets door en om 9:25 rijden we het parkeerterrein bij het vliegveld op. De mannen zitten volledig in hun Nintendo DS spel en vragen pas als we uitstappen waar we zijn. En dan zien ze het vliegveld ! Geweldig vinden ze het ;-) !



We moeten even wegen (om het gewicht goed over het vliegtuig te verdelen). Op de eerste rij zitten Matthew, Yvonne en ik. Op rij 2 zit Robin. Ik en Robin zitten ‘alleen’, dan het gangpad en dan 2 stoelen, dus Yvonne en Matthew zitten naast elkaar. Wonderlijk genoeg kan je kiezen welke taal je wilt horen in het vliegtuig. En je kan voor Nederlands kiezen !!




We zouden tussen 10:00 en 10:30 vertrekken. Maar om 10:30 was er nog niets gebeurd en andere groepen waren al wel op weg gegaan. Even gaan vragen, maar we gingen echt zo. En inderdaad, om 10:35 konden we instappen en om 10:40 zaten we in de lucht. Er kunnen 21 man in het vliegtuig en ik had prima ruimte op de 1e rij. Ik denk werkelijk waar dat ik mijn benen niet kwijt had gekund op de andere rijen, dat was echt supersmal.

De vlucht was in 1 woord geweldig. De uitzichten adembenemend en we hebben veel gefilmd en veel foto’s gemaakt. Wat is dit overweldigend. Je vliegt echt boven de Grand Canyon en niet erdoor, dat mag tegenwoordig niet meer. Maar het uitzicht is natuurlijk geweldig. We vlogen eerst in oostelijke richting langs de South Rim, de route die we dadelijk ook met de auto gaan doen. Vervolgens staken we ineens recht de Grand Canyon over en vlogen we er recht boven. Werkelijk adembenemend. Vervolgens langs de North Rim weer terug en weer over de Grand Canyon (bij Hermit’s Rest) naar het vliegveld. Om 11:35 waren we weer geland. Een schitterende ervaring rijker.






Om 11:45 reden we weer weg, terug naar de Grand Canyon. In Tusayan toch maar besloten te lunchen, omdat we niet precies wisten wanneer we wat konden eten (een goede keus achteraf). Dit keer voor de McDonald gekozen, de mannen een Happy Meal, Yvonne een salade en ik enkel chicken tenders. Eten mee de auto in en op weg !

Via de Desert View drive ga je naar de uitgang aan de oostzijde van de Grand Canyon. Onderweg uiteraard weer veel mogelijkheden om de Grand Canyon in te rijden. Als je vanaf de andere kant komt is dat ideaal, dan kan je overal prima stoppen. Wij besloten alleen nog bij Desert View uit te stappen, het meest oostelijke viewpoint hier. Daar waren we rond 12:45. Nog even uitgestapt en rondgekeken en een paar laatste blikken geworpen op een paar fantastische uitzichten (o.a. vanuit de Watchtower).



Om 13:00 gingen we weer op weg, verder richting Page. Nog ongeveer 110 miles vanaf hier en de temperatuur liep onmiddellijk op naar ongeveer 37 graden. De afstanden vallen ons heel erg mee, we zijn steeds erg op tijd op de plaats van bestemming. Uiteraard omdat we op tijd weggaan, maar het scheelt toch ook wel een stuk dat Yvonne en ik steeds goed afwisselen met rijden onderweg en dat de omgeving buitengewoon prachtig is. En daarnaast dat de kinderen lekker rustig achterin zitten, met de DVD speler en de Nintendo DS. De uitzichten blijven de hele weg onverminderd mooi en verbluffend. Ik had wat meer bewoond gebied verwacht, maar eigenlijk tot Page blijft het enkel prachtige natuur en ook best afwisselend. Absoluut weer een prachtige reis, die geen seconde verveelde.

We zijn nog even de Alt 89 ingereden, een scenic route die naar de North Rim leidt. Een tip die we gekregen hadden was om naar de brug over de Colorado River te leiden. Maar dit bleek best nog wel een stukje te zijn, en de benzine meter bewoog redelijk naar beneden, dus na 5 minuten toch maar besloten om te keren. Vanaf daar rijd je een stuk de bergen in, en daar is een Scenic Viewpoint waar we weer een prachtig uitzicht hadden (en de mannen plaspauze namen).



Verder het laatste stuk richting Page. Ook hier is de omgeving groots en schitterend. Aan je linkerhand de grootse North Rim en rechts prachtige natuur en rode heuvels. Een geweldige ervaring. Vlak voor Page nemen we bij milemarker 545 de afslag naar de uitkijk op Horseshoe Bend en lopen, in een temperatuur van 37 graden, naar het uitkijkpunt. Het is eerst een klim omhoog door het zand. Daar komen Yvonne en ik tegelijk tot de conclusie, dit wordt geen hike voor haar. Zeker niet als we het vervolg zien. En flink lange afdaling door voornamelijk zand, die je dan ook weer terug moet doen.

Yvonne haakt af en gaat terug naar de auto. Ik ga door met de mannen. Naar beneden gaat nog wel inderdaad. Het is heerlijk rustig, er zijn 4 anderen aanwezig. Maar het uitzicht is ook hier adembenemend …. Hier maakt de Colorado rivier een u-bocht. Geweldig groots gezicht, maar dat past niet in 1 keer op mijn camera. Wel een paar mooie foto’s gemaakt en terug op weg naar de auto. Dat was een flinke wandeling, omhoog in de hitte en door het zand. Maar we waren flink snel, de mannen hielden zich prima. Alleen helemaal bovenop de berg voelde Matthew zich niet goed, die zat te laag ! Snel dextro en wat marsjes. Gelukkig nog alleen wat afdalen.





Om 15:30 zaten we weer in de auto en gingen we op weg voor het laatste stuk richting Page. Al heel snel reden we Page binnen en het eerste dat we zagen was een Walmart Supercenter ! Dus gelijk daar naarbinnen, want het water was precies op en we hadden ook nog wel ander drinken en koeken nodig. We hebben lekker ingeslagen en rond 15:45 checken we in bij ons hotel, het Courtyard van Marriott. Het ligt werkelijk aan de golfbaan hier en heeft uitzicht op de Glen Canyondam. Wat mij betreft een perfecte locatie.

Het hotel is prachtig, we krijgen een upgrade naar een mooie ruime kamer vanwege mijn lidmaatschap-status bij Marriott. Grote bedden, die er heel comfortabel uitzien. En ook weer (gratis) internet. Ik ben al meer dan een dag off-line (en nog langer doet mijn mobiel het ook niet), dus even snel kijken of er nog interessante emails zijn. Niet echt, ik besluit om even met Robin bij de golfbaan te gaan kijken.

We gaan met de auto, maar had net zo goed kunnen gaan lopen, zo dichtbij is het clubhuis. Het ziet er allemaal prachtig uit. Negen holes kost $ 34 (inclusief golfkarretje) en tot 19:30 kan je spelen dus tot ongeveer 18:00 kan ik starten. Vanaf 17:00 starten geeft een prijs van $ 24. Dat klinkt prima, we gaan terug naar het hotel, waar ik mijn spullen pak, golfschoenen aantrek en om 16:55 sta ik weer bij het clubhuis. Omdat Robin vorige keer is meegeweest, gaat Matthew nu mee als ‘caddy’ !

Bij het afrekenen komt er nog $ 7 bij omdat ik een passagier heb. Nou ja, $ 31 is nog steeds een koopje. Ik kies voor hole 10 tm 18, die gaan namelijk langs het hotel. Het is nog steeds prachtig weer en een graad of 37. Het blijkt een verschrikkelijk mooie baan. Er is heel veel hoogte-verschil (er is zelfs een hole waar ik helemaal bovenop een klif afsla; zie de derde foto) en de uitzichten zijn prachtig. Op de Grand Canyon, Lake Powell en de Glen Canyon dam. Ik laat Matthew ook flink wat stukken rijden, die vindt het helemaal geweldig. Achteraf blijkt dat je minimaal 16 jaar moet zijn en een rijbewijs moet hebben …. Ach ja ….






Om 18:20 zijn we klaar. Is best aardig gegaan, 16 stableford punten en twee holes in par. Ik ben tevreden. Helaas een paar balletjes kwijtgeraakt (water) maar ik heb er genoeg bij me. De kwaliteit van zowel de baan als de golfkarretjes zijn wel een stuk hoger dan de vorige keer. Daar betaal je dan ook voor.

We rijden door naar de Subway waar we het avond-eten halen. Yvonne was uitgevloerd in het hotel en had geen zin om ergens te gaan eten. Bovendien heeft ze een blaar op haar voet van de sandalen. Ze blijft lekker op de hotelkamer. Om 18:45 zijn we terug in het hotel en we gaan even prikken en eten.

Om 19:30 liggen we in het zwembad. Tenminste, de mannen liggen in het zwembad, ik lig tot 20:15 in het bubbelbad (en Yvonne in bed op de hotelkamer). Daarna terug naar de hotelkamer, waar Yvonne nog lekker tv ligt te kijken. De mannen gaan lekker lezen, ik ga even aan de slag met de weblog. En ondertussen heb ik voor morgenochtend de Antelope Canyon-tour van 8:00 geboekt. We wilden eigenlijk 9:30, maar die zat al vol. Om 21:15 sluit ik weer af en gaan we allemaal slapen.