Woensdag 22 augustus Las Vegas – Hooverdam – Death Valley

Totale afstand gereden vandaag: 261 miles

Vandaag gaan we dan alweer Las Vegas verlaten. Is heerlijk relaxed geweest, leuke verjaardag van de mannen gehad en geweldig genoten. Hier gaan we nog een keer terug naar toe. Ik word samen met Yvonne rond 8uur wakker, waarna ik even achter de laptop duik en wat email afwerk, terwijl Yvonne de koffers allemaal klaarmaakt.

Om 9uur maken we de mannen wakker en gaan we ons allemaal aankleden. De mannen willen hun oude horloges ‘bewaren’ (lijken hun opa wel …), maar dat lijkt ons geen goed idee. Zijn oude, compleet versleten, horloges dus daar doen we niet meer mee. Beteuterd laten ze deze achter in de vuilnisbak.



We zouden vandaag nog in The Buffet gaan ontbijten. Toen we daar rond 9:40 aankwamen, stond er een gigantische rij en het restaurant zat helemaal vol … Helaas, dat gaan we dus niet doen. Het is echt geweldig en zeker waar voor het geld, maar we gaan niet een half uur tot uur in de rij staan. We besluiten naar het Venetian te gaan, daar hebben ze waarschijnlijk ook een prima ontbijt.

Om 10uur komen we daar aan, en volgens een van de medewerkers kunnen we het beste ontbijten in het GrandLuxCafe. We komen aan en kunnen zo doorlopen. Het lijkt klein maar er blijkt nog een gigantische ruimte achter te zitten. En het is niet eens zo klein. Je kan hier van de kaart bestellen (wat aardig wat mensen doen blijkt, die hebben geen zin om te lopen denk ik) en van het buffet gebruik maken (voor $ 14,95 per volwassene). We kiezen uiteraard voor het laatste.

Het buffet valt in eerste instantie wat tegen, maar dat komt waarschijnlijk omdat we met Wynn in ons hoofd zaten. Het was eigenlijk best goed, ze hadden veel vers fruit (ook veel verse aardbeien), veel verschillende yoghurts, broodjes en warme dingen. En ook hier kon je je eigen omelette samenstellen. We hebben dus heerlijk gegeten en zaten weer goed vol.





Na veel aardbeitjes zijn we rond 11:00 weer terug bij het Wynn, waar we om 12:00 moeten uitchecken. We maken vlak voor de zij-ingang nog even een foto bij de watervallen en gaan terug naar onze kamer.



Terwijl we in de lift staan, bedenk ik me dat ik de kaartjes van het Wynn al in mijn koffer heb gestopt, oftewel, we hebben geen kaartjes meer om naar binnen te komen ! Slim dus … Terwijl Yvonne met Robin alvast naar de kamer loopt, ga ik met Matthew naar de receptie om een nieuwe kaartje te halen.

Ik loop eerst naar de Bell Services, om te vragen of iemand onze koffers kan komen ophalen. En daarna lopen we naar de receptie. Balen, staat echt een flinke rij, terwijl Yvonne dus boven zit en zometeen iemand de koffers komt ophalen … We vragen aan de concierge waar we een nieuwe kaartje kunnen krijgen en dat kan bij Guest Services in het casino zelf. Daar staat een hele kleine rij waar we in gaan staan. Tenminste, Matthew wordt al snel weggestuurd, want hij mag daar niet staan en hij gaat alvast naar de lift.

Dit gaat vlot en we zijn snel bij de kamer. We pakken de laatste spulletjes in en al snel werden onze koffers opgehaald. Yvonne ging alvast met Matthew de auto halen, terwijl ik met Robin laatste spulletjes (onder andere laptop) inpak en rustig naar beneden loop. Bij de uitgang laat ik onze spullen ophalen en al snel komt Yvonne aanrijden. De spullen worden keurig ingeladen en we kunnen op weg. Tenminste … vergeten uit te checken. Dus nog even snel uitchecken via de concierge en rond 11:40 kunnen we op weg.

We zijn niet meer naar de Hoover dam geweest, en die wilden we niet overslaan, ondanks dat het de verkeerde kant oprijden is. Het zou ongeveer 30 miles zijn, dus 35 minuten rijden. Dat moet lukken vandaag. Het is inderdaad voor een groot deel rijksweg dus dat gaat vrij snel. Onderweg gooien we de tank weer helemaal vol en al snel zijn we bij Boulder City en niet snel daarna komen bij de Hoover Dam.



Het is allemaal anders dan we gedacht hadden, tenminste je komt niet aanrijden en ziet het dan in de verte liggen of zo. Het ligt (hoe kan het ook anders) midden tussen de bergen in en je ziet het pas als je dichtbij bent. We komen aan van de kant waar het water HEEL laag ligt, maar het stoppunt is aan de overkant van de weg en het is best druk, dus we besluiten eerst door te rijden naar de andere kant.

Yvonne wil eigenlijk even stoppen om over de brug te lopen, maar daar hebben de mannen en ik weinig zin in. Ik vind het zowiezo niet echt heel bijzonder, ik had het veel grootser verwacht. Dus een tegenvaller is een groot woord, maar iets meer had ik er wel van verwacht, Yvonne ook overigens. Maar we wilden het absoluut gezien hebben en er geweest zijn. We rijden over de Hoover Dam en parkeren aan de andere kant voor wat foto’s. Daarna rijden we terug naar de andere kant en stoppen daar ook voor wat foto’s.




Vervolgens gaan we op weg naar Death Valley. We komen rond 13:30 weer langs Las Vegas en rond 14:30 zijn we bij Pahrump, waar we uitstappen voor wat boodschappen en een late lunch. We kopen wat broodjes en een bakje rosbief en eten allemaal heerlijk onderweg in de auto. Yvonne rijdt vandaag de hele weg, omdat ik flink wat weblog te schrijven heb. Om 15:15 rijden we Death Valley in !



We krijgen gelijk het bordje dat er de komende 72 miles geen service is. Maar de tank zit vol, we hebben genoeg drinken, dus dat komt goed. De temperatuur loopt al snel op van 38 graden tot 49 graden ! We hopen een beetje op 50 graden, dan stappen we uit en lopen een rondje om de auto. Maar dat gebeurt niet.

Om 16:15 zijn we bij het eerste bekende punt, Badwater. Dit is het laagst gelegen punt van het westelijk halfrond. Hier is de temperatuur overigens 48 graden, maar natuurlijk stappen we hier uit. Het is echt bloedheet, en we zweten zelfs. Dit is zeker een aparte ervaring. Omdat het water hier heel zout is en er bepaalde bacteriën inzitten, wilde de muilezel van een van de eerste pioneers hier niets drinken (hoewel het niet giftig is), waarna hij hier de naam ‘Badwater’ gaf.




We lopen nog even een stukje de Salt Flats op, waar je dus op de zoutvlakte zelf loopt. Maar al snel hebben we het gezien en besluiten snel terug naar de auto te gaan. De flesjes water hebben we in die 10 minuten allemaal al leeg gedronken, zo warm is het.



We rijden verder en al snel komen we bij de Devil’s Golf Course. Daar moeten we natuurlijk even stoppen. Het is een klein zandweggetje waar Yvonne even flink wat zand laat opwaaien. Ook hier nog 48 graden en we maken een paar foto’s op de versteende zoutresten. Zelfs de duivel zou hier niet willen golfen.



We komen rond 17uur bij de afslag naar ons hotel, maar nemen eerst nog even de route naar Zbriskie’s Point. Dit is een korte wandeling naar een prachtig uitzichtpunt. We zijn hier om 17:05 en lopen het stuk in de bloedhitte naar boven. Allemaal weer een flesje water bij ons uiteraard. We maken een paar foto’s, maar zwaar onder de indruk zijn we niet. Teveel rotsen gezien denk ik.




We besluiten ook om niet naar Dante’s View te rijden, dat zou nog best een stukje rijden zijn en we zijn best toe aan het hotel. De omgeving is echt wel mooi, maar veel van hetzelfde en dit is het grootste Nationale Park van Amerika, dus als het dan ook nog eens allemaal op elkaar lijkt …. We draaien dus om en rijden verder naar het hotel.

Om 17:25 komen we aan bij het Visitor Center, maar het ziet er erg verlaten uit. We kijken even naar binnen en zien dat die om 17uur gesloten was. Jammer, geen junior ranger boekje hier dan. We rijden het rondje over het parkeerterrein en ineens zie ik wat aan komen lopen ! Er steekt gewoon een Coyote over !!! Zeker omdat het zo rustig is durft hij hier te komen. Ik krijg het prachtig op de filmcamera. En aan de rand van de weg gaat hij in de bosjes rondsnuffelen. We rijden weer naar het begin van de parkeerplaats en komen vlakbij hem (al stappen we niet uit de auto). We filmen en maken een paar foto’s. Wat een prachtig beest zeg. En dat terwijl we net een beetje tegen elkaar aan het ‘klagen’ waren dat we zo weinig ‘wildlife’ hier in de US zien.




Er komt iemand anders met zijn camera aanlopen, en natuurlijk gaat hij er nu vandoor. Maar onze dag kan al niet meer stuk ! Geweldige ervaring dit. We rijden verder het parkeerterrein weer af en willen weer het rondje maken, zien we ineens een Roadrunner ! Ongelooflijk dit zeg, we hebben mazzel dat het zo rustig is hier. En wat denk je hiervan, tegelijkertijd (Wile Y.) Coyote en Roadrunner. Zouden ze een film aan het opnemen zijn ;-) ! Wat hebben we een lol gehad hierom zeg !




We rijden verder naar ons hotel en zien zelfs een 18-holes golfbaan onderweg ! Zou ik morgenochtend vroeg ….. Om 18:00 zijn we bij ons hotel Stovepipe Wells. Een verlaten stukje midden in Death Valley, tegenover de bekende ‘Sand Dunes’. We krijgen een kamer aan het uiterste eindje van het motel met uitzicht op de Sand Dunes. We kunnen de auto lekker voor de deur zetten. Ook hier nog steeds 48 graden …. De kamer is (erg) basic, we hebben wel tv maar met slechts 8 zenders. Internet en telefoon is hier net (wel een pay-phone buiten).



Het restaurant gaat pas om 18:30 open, dus Yvonne en ik rijden even naar de Gift Shop (die is redelijk dichtbij, maar voor lopen vonden we het net iets te warm). Een klein zaakje, waar we wel wat leuke shirts zien, maar we kopen niets. Om 18:20 zijn we terug in onze kamer (waar de mannen nog tv liggen te kijken) en om precies 18:30 rijden we het terrein van het restaurant op.

Op en om het restaurant zitten enkele Raven, dat vinden we inmiddels prachtige beesten. Dat die kunnen overleven hier. Ik hoor werkelijk net de klik van de deur, dus ze doen echt net het restaurant open als ik de deur wil proberen. We stappen binnen en krijgen dan ook gelijk opmerkingen in die trant. De gordijnen worden nog open gedaan terwijl we hier naar onze tafel gebracht worden.

Het is een gezellig klein restaurant met hele vriendelijke bediening. De werknemers hier hebben hun eigen terrein en gebouwtjes en leven hier dus constant. Ik moet er niet aan denken …. We bestellen steak en kindermenu en dat komt al vrij snel. Het eten is prima en niet overdreven duur. Maar het is geen Outback of TGI. De tip van 15% wordt automatisch aan je rekening toegevoegd hier. Dat hebben ze twee keer erbij gezegd, dus je hoeft geen aparte tip neer te leggen (ik heb in NY wel anders meegemaakt; automatisch tip toevoegen en verder niets zeggen en hopen op extra tip).



Om 19:15 waren we weer op onze kamer. De mannen lopen / rennen naar huis en zijn er eerder dan wij met de auto. En nog steeds 48 graden ! De mannen doen hun zwembroeken aan en hun duikbrilletjes op en gaan naar het zwembad. Ik volg 5 minuten later en maak eerst wat foto’s. Ik vraag nog even na bij de receptie hoe het met golfen zit. Ze raden aan om rond 6:00 de baan op te gaan. Ik twijfel, maar vindt een dagje lekker relaxen na het heftige Las Vegas toch beter dan zo vroeg de baan op te gaan. Het zwembad staat omschreven als ‘heated pool’ al vraag je je af of ze daar ook daadwerkelijk gebruik van maken in deze temperaturen.




We hangen lekker tot 20uur in het zwembad. Op het dak van het restaurant en in de bomen er omheen tellen we zeker 10 raven. Geweldig gezicht is dat ;-) ! Net na 20uur begint het ook echt donker te worden en zien we de vleermuizen ook rondvliegen. Met name ook bij het zwembad, ze vliegen zo laag dat ze werkelijk het water raken, zie ik vanaf de zijkant van het zwembad. De mannen vinden het prachtig, maar om 20:15 haal ik ook hen eruit, ondanks dat het zwembad tot middernacht gewoon open is.

Ik was echt binnen 5 minuten opgedroogd, ongelooflijk hoe warm het nog was. We lopen lekker terug naar onze kamer en rond 20:30 zijn we op de kamer, waar Yvonne door de 8 zenders aan het zappen is. We zien allemaal bloopers en kijken/lachen met z’n 4-en heerlijk hierom. Om 21:00 is het afgelopen, de mannen gaan nog wat lezen, ik werk financiën even bij op de laptop.

Ik wil nog even in de auto kijken hoeveel miles we vandaag gereden hebben. Het is pikkedonker buiten en er schijnen nogal wat sidewinder rattlesnakes in de buurt van de Sand Dunes te zijn. Dus ik vind het zelfs best tricky, ik spring mijn auto in, stel je voor dat er 1 onder de auto zit …. Maar goed, al snel zit ik weer lekker op onze kamer, met de deur op slot. We komen nog wel even een flinke kakkerlak tegen die zo onze slaapkamer inloopt, maar die zetten we netjes (met een bekertje opgepakt) weer buiten. Om 22:00 doen we het licht uit en vallen we allemaal snel in slaap.