Zaterdag 18 augustus Springfield – Zion – St George

Totale afstand gereden vandaag: 68 miles

Om 7:00 werden we wakker en prima geslapen. Ik ben gelijk de douche ingegaan en ben daarna even op pad gegaan om te kijken of internet ergens werkte, om mijn email binnen te halen en stukje weblog erop te zetten. Maar het werkte niet, dus na 10 minuten alweer terug. Het had duidelijk flink geregend vanacht en Yvonne had onweer gehoord. Maar de donkere wolken trekken weg en het ziet er stralend uit. Om 8uur waren we klaar en hadden we de auto ingeladen. Even uitchecken en daarna ontbijt in het restaurant van Pioneer Lodge.

Het ontbijt was $ 10.00 per persoon ($ 6.00 voor kinderen) en het was goed uitgebreid en erg lekker. Vooral de schaal verse aardbeien is door ons alle 4 flink uitgenut. Om 8:30 waren we klaar en gingen we op weg naar Zion NP.



We parkeren in het Visitor Park waar het nog relatief rustig is. De temperatuur loopt al tegen de 30 graden. Dat wordt een warme dag vandaag. We pakken de bus om op weg te gaan naar de laatste stop, The Temple of Sinawava, voor onze eerste echte hike deze vakantie. Yvonne heeft alles goed uitgezocht en wil in de ochtend met relatief niet zo warm weer een hike gaan proberen. Het gebied waar we ingaan is alleen per bus te bereiken, omdat het park anders te druk zou worden.

De hike die we gaan doen is de Narrows. Die is alleen te doen door daadwerkelijk door de rivier ‘upstream’ te lopen en daar loop je dus door hele smalle ruimte met hoge rotsen/bergen aan beide zijden, vandaar de naam. De hike begint met de Riverside Walk, waar je langs de rivier loopt naar het punt waar de Narrows echt begint. Dit is al een hike van 2.0mile.

Om 9:25 komen we aan en beginnen aan onze hike. We hebben geluk, we zien de zon wel schijnen en blauwe wolken, maar omdat we feitelijk tussen de rotsen lopen, hebben we geen felle zon. Dat houdt de temperatuur redelijk beperkt. Deze hike zelf is al prachtig, zeker omdat het de afgelopen dagen flink geregend heeft. Hierdoor lopen er allemaal stromen langs de rotsen naar beneden en via geulen naar de rivier. De mannen vinden het prachtig. Ook zien we veel ‘hangende tuinen’ met allerlei planten die groeien van de rotsen. Ook barst het van de eekhoorns, die om eten bedelen. Uiteraard geven we ze niets en raken we ze niet aan, we genieten alleen van ze.





Al rond 9:55 zijn we bij het eindpunt, vanwaar je daadwerkelijk de rivier in moet stappen om de Narrows te lopen. Er staan daar een aantal stokken langs de kant die je kan gebruiken en we pakken er allemaal één, verder hebben we onze sandalen uiteraard aan ! Het is heerlijk verkoelend om daar het water te lopen en het is uiteraard ook een hele aparte ervaring.

Verder zien we prachtige natuur en watervallen, wederom door de regen. Er is ook een waarschuwingsbord dat we op eigen risico de Narrows lopen, en dat we op moeten passen voor ‘floods’, oftewel overstromingen door de regen van de afgelopen dagen. Ook Yvonne vindt het prachtig, en wil steeds maar verder doorlopen. Ze geniet er volop van.








Om 10:45 zijn we weer terug bij het beginpunt van de Narrows. Een heerlijke wandeling, die ook lekker verkoelend was. De mannen lopen vervolgens nog een stuk via de rivier, de Virgin River, terug maar moeten al snel klimmen en klauteren, dus we laten ze weer naar het pad terugkomen. Om 11:15 zijn we weer bij de bus-stop. Hier kan je goed de hoge rotsen zien.



We nemen de bus naar 2 stops terug, de Weeping Rock, waar we rond 11:15 aankwamen. Vandaar hebben we nog een goed uitzicht op de Great White Throne, het belangrijkste herkenningspunt van Zion. Het is een witte berg die je duidelijk kunt zien tussen alle rode bergen.



Bij deze stop willen we ook de hike naar Weeping Rock doen. Uit deze rotsen druppelt altijd water, wat door regen bovenop in meer dan 1.000 jaar naar beneden sijpelt, door de sandstone rock heen. Ik geloofde Yvonne niet (dat het water was van meer dan 1.000 jaar geleden) maar navraag bij een Ranger leerde dat ze toch gelijk had. De hike was volgens Yvonne kort en easy. Maar ik had toch wel een idee dat dit niet zo ‘easy’ was als ze zelf dacht.

Hij was inderdaad kort, slechts 0.5mile. Maar hij ging flink omhoog, zeker het eerste stuk. Dus dat was wel even afzien. Ook hier hadden we weer het geluk dat we in de schaduw liepen, want bij de bus-stop was het al flink heet.



Maar het was zeker de moeite waard. Een heel aparte ervaring en het druppelt echt flink uit die berg, over een afstand van zeker 20 meter. Net of je door een regenbui heenloopt. Was uiteraard lekker verfrissend. En helemaal bovenaan had je prachtige uitzichten op de Zion Canyon.





De terugweg was een stuk makkelijker. En je moest jezelf nog zelfs flink tegenhouden op sommige stukken. Robin snelde naar beneden, want hij moest nodig naar de WC ….



Om 11:45 nemen we de bus weer naar de volgende stop, de Zion Lodge. Ook hier wederom een prachtig hotel in Zion NP en ook hier valt de prijs me niet tegen, zo rond de 160 dollar. Net als in Bryce, als we hier ooit weer komen (en ook dat lijkt me zeer waarschijnlijk), dan gaan we hier slapen. Prachtige lodge midden in het park zelf.

We kunnen kiezen voor de snackbar, of voor het restaurant. Het restaurant ziet er mooi en betaalbaar uit, dus we kiezen voor het laatste. We gaan een verdieping hoger en hebben een prima uitzicht op de groene Canyon. Ik bestel een Ceasar Salad, Yvonne en de mannen gaan voor patat met cheeseburger. We komen heerlijk bij, lekker veel gedronken en uitgerust. En bovenal heerlijk gegeten (en dat weer voor slechts 45 dollar incl. tip …) !




Terwijl Yvonne nog lekker in de winkel van de lodge rondloopt, hadden de mannen bij het binnenkomen al hun oog laten vallen op de schaakborden in de lobbey. Yvonne heeft een prachtig shirt gekocht ‘I hiked the Narrows’ en na even een plaspauze, weer op weg gegaan.



Rond 13:10 kwamen we aan bij weer een aantal stops verder terug, bij het Zion Human History Museum. Dit is de laatste stop voor het Visitor Center en hier kan je de film van het park bekijken. Eerst hebben we door het relatief kleine museum gelopen, want de film begon pas om 13:30. De film zelf was wederom prachtig.

Matthew heeft na de film zijn junior ranger programma afgemaakt, die we daar ook konden inleveren. Robin had er geen zin in, en heeft dus niets gemaakt. Ik was SUPERtrots op Matthew. Als je ziet hoe zijn Engels is, ik vind het echt knap. Hij moest allemaal zinnen maken, bijvoorbeeld wat je niet mag doen in het park, wat hij geleerd heeft van de film, etc etc. De Ranger heeft het boek nagekeken, allemaal vragen aan hem gesteld en ze begreep alles wat hij geschreven had. Trots, trots, trots was ik ;-) ! Daarna moest hij de eed afleggen van een junior ranger en kreeg hij zijn badge.



Daarna de laatste rit met de bus, en we waren weer bij het Visitor Center. Daar hebben we nog een t-shirt gekocht voor Robin, de parken van de Grand Circle in Utah (Zion, Bryce, Capital Reef, Canyonlands en Arches) op een rood shirt (Matthew heeft diezelfde al in het blauw). En daarna gingen we rond 14:15 op weg naar Zion East, het stuk waar we gisteren door de regen heen waren gereden. Ik vond dat zo verschrikkelijk mooi, dat ik ook graag in het zonnetje nog een keer daarheen wilde, even uitstappen en foto’s maken.

We konden dus de hele rit naar boven maken, en door de tunnel. En daarna weer die prachitge omgeving. We hebben de route bijna tot het eind gereden en zijn daarna gekeerd en weer dezelfde weg terug richting Springdale. Dat heeft ons ongeveer een uurtje gekost, maar wat mij betreft absoluut de moeite waard.




De temperatuur was rond de 35 graden, goed warm dus weer. Toen we vanuit Springdale op weg gingen naar St George zag je de omgeving flink veranderen. Van de rustige 1-baans wegen en de kleine dorpjes in bergachtige omgeving, naar een steeds vlakker wordende omgeving (al blijf je overal om je heen wel bergen zien) en op een gegeven moment 22 en zelfs soms 3 baans wegen. Ook wordt het een stuk commercieel. Dit begint duidelijk bij het dorpje Hurricane, daar zien we de McDonalds e.d. alweer en de meeste bekende motel-ketens zijn hier ook vertegenwoordigd.

Ook de temperatuur loopt hier weer flink op. Rond 15:30 rijden we Hurricane binnen, de benzine is hier relatief goedkoop (ongeveer $ 2.85 per gallon) dus gooien we de tank even flink vol, terwijl Yvonne met de mannen bij de supermarkt een ijsje gaat halen, jawel, weer de Hagen Dasz magnums ;-) ! En hier blijkt mijn mobiel ineens bereik te hebben, ja hoor, we komen in de bewoonde wereld !

We rijden door naar St George waar ons hotel is. En we zitten inmiddels op een grote rijksweg en wat een verschil met de afgelopen dagen zeg. Hartstikke druk op de weg, veel vrachtwagens, veel winkels, restaurants en hotels. Dit is echt een flink grote plaats, maar wij vinden het echt geweldig. We zien eerst een Ruby Tuesday, daar gaan we eten vanavond !!! Maar nee, daarna zien we de Outback, ons favoriete restaurant-keten in de US ! Geweldig, dat wordt ons restaurant vanavond !!! Ook zien we een grote shoppingmall en zelfs een outlet-mall (Zion Factory Outlet).

We rijden door en ons hotel, de Hilton Garden Inn, zit aan het eind van St George (of begin, het is maar hoe je er tegenaan kijkt) en is splinternieuw. Het ziet er prachtig uit en rond 16:15 checken we in. De kamer is prachtig, lekker groot en ruim en …. INTERNET !!!!

De mannen hadden het zwembad al ontdekt en nemen dus al snel een duik. Ze zijn lekker 3 kwartier aan het zwemmen, terwijl ik alvast een nieuwe dag op de weblog zet en wat email wegwerk. Ik bel ook nog naar een golfbaan voor een tee-time voor morgenochtend vroeg. Maar helaas, helemaal vol tot 9uur. Dat vindt Yvonne te laat worden, die wil naar Las Vegas. Yvonne kijkt lekker wat tv en we komen allemaal lekker bij.



Ik bel ook naar de Outback of we kunnen reserveren (is vaak druk daar). En dat kan niet echt, maar je kan wel op de Disney manier een reservering maken, en als je dan op tijd opdaagt, is de eerstvolgende tafel voor jou. Prima hoor, doen we dat, we zijn er rond 18:30. Even langs de receptie, kunnen zij niets regelen bij de golfbaan. En ze bellen en regelen dat ik rond 7:30 de baan op kan, ik word dan ergens bijgevoegd. Ook mooi geregeld !

Om 17:30 rijden we naar de Factory Outlets, we weten al dat er niet heel veel bijzonders zit, maar wel een Ralph Lauren en een sportzaak. De Ralph Lauren lopen we even rond. Niet heel veel bijzonders, wel allemaal erg goedkoop. Maar geen kinderkleding. Daarna even naar de speelgoedwinkel, waar de mannen al de hele tijd rondlopen. Verder nog een soort cowboy-winkel, maar is ook niet echt wat. De rest slaan we over en we gaan naar de sportwinkel. Ook leuk en goedkoop, maar niet echt iets wat we willen.

Om 18:15 lopen we bij de Outback naar binnen (wat feitelijk de laatste winkel is van de outlet) en de rij is gigantisch, tot buiten aan toe. Maar we kunnen GELIJK aan tafel, ideaal ! Ik bestel een New York Strip, Yvonne een Ceasar Salad (had niet heel veel honger na de burger en frietjes in Zion) en Matthew een Joey Sirloin en Robin de Joey Ribs. Een van de weinige restaurants waar ze kindermenu’s hebben met echte steaks en spareribs !

Het eten komt al snel en het was echt geweldig lekker (en voor 59 dollar incl tax). Oh wat hebben we hier gesmuld, dit blijft ‘by far’ ons favoriete restaurant. Superlekker gewoon. We denken op de verjaardag van de mannen ook in Las Vegas bij de Outback te gaan eten, de mannen zijn hier ook helemaal weg van.




Om 19:45 reden we hier weg, en wilden we naar de Mall. Mijn richting-gevoel zat er even naast (het was compleet tegenovergestelde richting op), maar Yvonne is erg scherp de hele vakantie, dus die had het al snel door. We gingen de rijksweg weer op twee afslagen verder er weer af. We zien een Albertson’s (naast de Walmart, maar dit was geen Supercenter) waar we even wat ijs kopen (jaja … Hagen Dasz) en water.

Daarna gaan we naar de naastgelegen Petco. Wat een geweldige winkel is dat toch. Je kijkt je ogen uit en verbaast je over de meest vreemde dingen die mensen hier voor hun dieren kopen. Ik noem: koets voor hamsters, kasteel/paleis voor hamsters, een grote hoeveelheid shampoo’s voor dieren, etc etc. Toen we vroegen om een zonnebril voor een hond (onze hond Farah heeft staar en is bijna blind en heeft dus heel veel last van de zon als we haar uitlaten) werden we toch raar aangekeken ! HAHA !! Verder hangen er hele kledinglijnen voor honden, waaronder regenjas, zwemvesten en zelfs een rek speciaal voor Halloween kleding !



Rond 20:15 reden we verder naar de mall. Onderweg nog even gestopt bij een sportwinkel, waar we zwembrilletjes voor de mannen gekocht hebben. We zijn uiteindelijk alleen de Dilliards ingeweest in de mall, maar dat viel allemaal een beetje tegen. Dus om 20:30 zijn we teruggegaan naar ons hotel, waar we om 20:45 weer aankwamen. De mannen zijn lekker gaan Nintendo DS-en en ik heb nog tot 21:45 achter de computer gezeten, waarna we allemaal zijn gaan slapen.